96. Pokrzywna-Zamkowa Góra-Biskupia Kopa-Jarnołtówek-Piekiełko-Schronisko-Pokrzywna

komentarzy: 0

###### Statystyki trasy: 

przebyty dystans czas trwania przewyższenie łącznie pod górę
23,3 km 7:03 555 m 1268 m
 
  ** spaloych kalorii: 4358
   
zrzucono w trakcie wyprawy - burgerów : 8 ,  kostek czekolady: 136

** przy założeniu że 1 burger=ok 560 kcal, kostaka czekolady = ok 32 kcal

* wartośc orientacyjna, przyblizona wyliczona aplikacją ENDOMONDO z uwzglednieniem wieku, płci i "masy ciała"

 

 

 

  • 1. Pokrzywna łowisko - Przeł. Pod Zamkową Górą 

szlak : czerwony (czas przejścia: 60 min ; długość odcinka: 2,58 km ,

dystans w górę: 1,91 km ( 74 %), w dół: 0,67 km ( 26 %)

 

Pokrzywna (1945-1947: Dzików, niem. Wildgrund) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy, w dolinie Złotego Potoku, przecinającego Góry Opawskie. Przez miejscowość przepływa Złoty Potok, na którym stworzono kąpielisko. Znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Gór Opawskich. Miejscowość jest znanym w woj. opolskim ośrodkiem wypoczynkowym. 


Historia

Osada istniała już w I połowie XVI wieku. W 1551 Rada Miejska Prudnika założyła tu osadę leśną, która jednak rozwijała się wolno i była uważana za kolonię Moszczanki. W 1565 miejscowość wzmiankowano jako Wildtgrund, w 1577 jakoWoitschgrund, a w 1587 jako Wiltgrund. W 1578 powstał tu młyn wodny, a następnie leśniczówka. Aż do XIX wieku głównymi źródłami utrzymania ludności była praca w lesie oraz chałupnicze tkactwo. Następnie wieś rozwinęła się w związku z ruchem turystycznym w kierunku Biskupiej Kopy - powstały liczne gospody i pensjonaty (przed 1939 miejscowość dysponowała ponad setką miejsc noclegowych, a nawet stacją benzynową). W 1816 mieszkało tu 140 osób, w 1840 - 143, w 1871 - 304. W 1903 znaczne zniszczenia wyrządziła tu powódź, niszcząc m. in. most kolejowy na uruchomionej w 1875r. linii Głuchołazy - Karniów (most ten ponownie zniszczono w 1945). W latach 1930-32 w miejscu dawnego młyna powstał zalew o powierzchni ponad 1 ha oraz pojemności ok. 20 tys. m3, pełniący funkcje rekreacyjne oraz przeciwpowodziowe. W 1945 wieś nazwano Śląskim Ojcowem, choć okresowo funkcjonowały też nazwy Dzików,Zwierzyniec oraz Wilczy Dół. Od 1988 miejscowość jest siedzibą zarządu Parku Krajobrazowego Gór Opawskich. Zachowały się budynki pensjonatów o cechach budownictwa szwajcarskiego oraz tyrolskiego. Po 1945 roku do 1991 roku stacjonowała tu strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza. W 1994 roku strażnica została przejęta przez Straż Graniczną i funkcjonowała do marca 2001 roku, kiedy to została rozformowania.




Zamkowa Góra góra o wysokości 571 m n.p.m. w południowo zachodniej Polsce, w Sudetach Wschodnich w Górach Opawskich (czes. Zlatohorská vrchovina). Trzeci co do wysokości szczyt Gór Opawskich. Wzniesienie położone na obszarze Parku Krajobrazowego Gór Opawskich w masywie Biskupiej Kopy w północno środkowej części Gór Opawskich, na północnej ich krawędzi, zwanej Lasem Prudnickim, około 1,6 km na południowy zachód od centrum miejscowości Pokrzywna. Wzniesienie w kształcie niewielkiego grzbietu o długości ok. 0,7 km rozciągającego się na kierunku NW – SE z dwoma mało wyrazistymi niskimi kopulastymi szczytami, oddzielonymi od siebie niewielkim siodłem. Wznosi się w zachodniej części Lasu Prudnickiego, w końcowym odcinku grzbietu odchodzącego od Biskupiej Kopy, między Szyndzielową Kopą po północnej stronie, od której oddzielone jest niewielkim obniżeniem a Srebrną Kopą po południowej stronie oddzielone jest Przełęczą pod Zamkową Górą. Wzniesienie charakteryzuje się regularną rzeźbą i ukształtowaniem oraz dość stromymi zboczami i prawie płaską powierzchnią szczytową z niewielkimi, skalnymi ostańcami na grzbiecie. Wzniesienie od strony zachodniej wyraźnie wydziela wykształcona dolina Bystrego Potoku. Wzniesienie zbudowane z skał osadowych pochodzenia morskiego, głównie piaskowców,szarogłazów Zbocza wzniesienia pokrywa niewielka warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich. Cała powierzchnia wzniesienia łącznie z partią szczytową porośnięta jest lasem mieszanym regla dolnego, na niższych partiach zboczy występują lasy bukowe. Zboczami trawersują liczne ścieżki i drogi leśne a północnym zboczem na szczyt prowadzi leśna ścieżka. U północno zachodniego podnóża wzniesienia, położona jest mała miejscowość Pokrzywna. Położenie wzniesienia oraz kształt czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie. Góra mimo swojej znacznej wysokości jest słabo widoczna w panoramie gór, gdyż w jej tle położone są wyższe masywy: Biskupiej i Srebrnej Kopy. Od wschodniej strony wzniesienie góruje nad doliną Bystrego Potoku z Rezerwatem przyrody ""Cicha Dolina"


Historia

Zamkowa Góra ma wyjątkowe położenie, od średniowiecza wyznaczała granice między księstwami i państwami. W przeszłości góra nosiła nazwę (niem Hausberglub Schlossberg). Od 1596 r. aż do czasów polskich, kiedy to las upaństwowiono lasy porastające część zbocza Góry Zamkowej były własnością miasta Prudnika. Pamiątkę po tamtych czasach stanowią kamienne słupki z rzymskimi liczbami wyznaczające granice leśnych działów. Od XIV wieku na szczycie góry wznosił się niewielki zamek, który strzegł granicy między księstwem opawskim a nyskim księstwem biskupim oraz szlaku handlowego Wrocław - Morawy. Założycielem zameczku byli Rosenbergowie, założyciele miasta Prudnik. Ślady zamku odkryto podczas badań podczas badań archeologicznych przeprowadzonych w latach 70-tych XX wieku. Wschodnie stoki góry należały do właścicieli zamku w Łące Prudnickiej. W pobliżu granicy posiadłości, po prudnickiej stronie istniała drewniana chatka Pücklerbaude, służąca myśliwym i turystom. Na południowych stokach rósł Las Rosenau, o który toczono spór między Prudnikiem a Jindrichovem. Spór o las trwał do 1845 r., kiedy to las podzielono na dwie równe części. Przed I wojną światową na zboczu góry została wybudowana przez żołnierzy z garnizonu w NysieSaperska Droga,która obecnie stanowi zabytek techniki]., W okolicy wzniesienia w przeszłości wypalano węgiel drzewny. Od XVII w. poszukiwano tu rud żelaza. 


• Zamkowa Góra była najwyższym szczytem średniowiecznego okręgu prudnickiego, a później powiatu.

• Zamkowa Góra należy do najatrakcyjniejszych wzniesień Gór Opawskich, głównie ze względu na swoja historię i wiele ciekawych miejsc na jej stokach.




Grób czarownicy Znajdziecie go na przełęczy pod Zamkową Górą w Górach Opawskich (508 metrów nad poziomem morza). To najwyżej położony i chyba najbardziej tajemniczy grób na terenie Opolszczyzny. Leży zaledwie pół metra od granicy polsko-czeskiej, w miejscu, gdzie zbiegają się granice trzech miejscowości: Pokrzywnej, Jarnołtówka i czeskiego Janova. Na takiej ""ziemi niczyjej"" zawsze chowano wisielców albo społecznych wyrzutków. Według niemieckiej jeszcze legendy w Jarnołtówku żyła kiedyś samotna starsza kobieta, stroniąca od ludzi. Większość czasu spędzała w lesie na zbieraniu ziół i runa. Sąsiedzi posądzili ją o czary, zadawanie uroków i skutecznie uprzykrzyli jej życie. Według legendy nieszczęśliwa kobieta powiesiła się w lesie, u zbiegu trzech granic, na drzewie, które rosło na gruncie Pokrzywnej, ale gałęzie miało po stronie Janova. Dlatego żadna z wiosek nie czuła się w obowiązku, aby pochować samobójczynię. W końcu grób dla ""czarownicy"" wykopał myśliwy, który znalazł w lesie jej ciało. Na grobie położył duży kawał skały kwarcytowej, żeby potępiona dusza nie wydostała się z ziemi. "




  • 2. Przeł. Pod Zamkową Górą - Biskupia Kopa

szlak : czerwony (czas przejścia: 100 min ; długość odcinka: 4,14 km ,

dystans w górę: 2,96 km ( 71 %), w dół: 1,18 km ( 29 %)

 

"Biskupia Kopa (czes. Biskupská kupa, niem. Bischofskoppe) – szczyt o wysokości 890 m n.p.m. w polskiej części Gór Opawskich (czes. Zlatohorská vrchovina) w Sudetach Wschodnich Jest najwyższym szczytem w polskiej części Gór Opawskich także najwyższe wzniesienie województwa opolskiego. Najwyższy punkt góry, wraz z zabytkową wieżą widokową, znajdują się już po czeskiej stronie granicy. Zbudowana z dewońskich fyllitów. Pod koniec XIX wieku wyznaczono pierwsze szlaki prowadzące na szczyt oraz wybudowano czynną do dziś wieżę widokową. Biskupia Kopa jest od wieków górą graniczną – od 1229 rozdzielałabiskupstwa wrocławskie i ołomunieckie, po wojnach śląskich tereny pod panowaniem Habsburgów i Hohenzollernów, następnie Czechosłowacji i Niemiec, a obecnie przez szczyt przebiega granica polsko-czeska. Polska nazwa Biskupia Kopa została ustalona urzędowo w 1949 roku "




  • 3. Biskupia Kopa - Jarnołtówek

szlak : czerwony (czas przejścia: 75 min ; długość odcinka: 4 km ,

dystans w górę: 0,05 km ( 1 %), w dół: 3,95 km ( 99 %)

 

"Jarnołtówek (niem. Arnoldsdorf, czes. Arnoltovice) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy, w Górach Opawskich, w dolinie Złotego Potoku. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1268 r., w 1372 r. wspomniana została jako Arnoldi villa, a później jako Arnoldsdorff (wieś Arnolda). Jarnołtówek, założony przez osadnika i późniejszego pierwszego sołtysa - Arnolda, należał długo do biskupów wrocławskich. Wydobywano tu złoto, odbywały się słynne procesy czarownic. Po wojnie trzydziestoletniej wybuchłaepidemia dżumy. Tę podgórską wioskę często nawiedzały powodzie. Największa miała miejsce w 1903 r. Wówczas to przybyła tu aż cesarzowa Niemiec Augusta Wiktoria. W okresie międzywojennym na stokach wzniesień zbudowano wiele willi, a w dolinie Złotego Potoku domy wczasowe, sanatoria i pensjonaty. W 1939 roku wieś liczyła 1415 mieszkańców. W 1997 r. Jarnołtówek nawiedziła kolejna wielka powódź. Wody Złotego Potoku zabrały całkowicie lub znacznie uszkodziły pięć budynków mieszkalnych, zalanych zostało osiem gospodarstw i zerwane dwa mostki. W 2004 roku wioska liczyła 980 mieszkańców. W latach 1945 - 1958 stacjonowała tu strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza. Miejscowość była plenerem kilku odcinków serialu Święta wojna "




  • 4. Jarnołtówek - Schronisko pod Biskupia Kopą

szlak : żółty (czas przejścia: 1,55 min ; długość odcinka: 4,97 km ,

dystans w górę: 4,14 km ( 83 %), w dół: 0,83 km ( 17 %)

 

"Schronisko PTTK ""Pod Kopą Biskupią"" im. Bohdana Małachowskiego – jedyne schronisko turystyczne w Górach Opawskich (czes. Zlatohorská vrchovina). Położone na wysokości 850 m n.p.m., pod szczytem Biskupiej Kopy na terenie Parku Krajobrazowego Gór Opawskich. Inicjatorem wybudowania była organizacja Śląskie Sudeckie Towarzystwo Górskie (niem. Schlesischer Sudetengebirgsverein (SSGV)), choć pierwsze projekty odbyły się pod patronatem Morawsko-Śląskiego Sudeckiego Towarzystwa Górskiego (niem. Mährisch-Schlesischer Sudetengebirgsverein (MSSGV)). Od końca XIX wieku niedaleko szczytu działało już schronisko ""Rudolfsheim"", ale był to obiekt prywatny. 


W 1923 po stronie czechosłowackiej zakupiono stary wojskowy barak dla sekcji prudnickiej SSGV, która zwróciła się z prośbą o pomoc do grup terenowych Zlate Hory, Głuchołazy i Nysa. Dwie ostatnie zgodziły się pomóc – projektantem i wykonawcą został Georg Döring, budowniczy miejski z Prudnika i członek Śląskiego Sudeckiego Towarzystwa Górskiego. Przy budowie pracowali głównie członkowie SSGV – niwelowali teren i wznosili materiały budowlane, zgromadzone obok leśniczówki w Pokrzywnej.


W lipcu 1923 uroczyście zatknięto wiechę i postanowiono, że schronisko otrzyma nazwę Schroniska Górnoślązaków (niem. Oberschlesierhütte, Oberschlesierbaude). Uroczyste otwarcie nastąpiło w lipcu 1924 – obiekt składał się z baraku z dobudowaną werandą. W środku znajdowała się jadalnia, pomieszczenie gospodarcze, na poddaszu sypialnia mogąca pomieścić 30 osób. Schronisko było własnością miasta Prudnik (stało na jego gruncie), SSGV wydzierżawiło je na 30 lat.


W związku z dużą popularnością wśród turystów już w latach 1926 – 1927 dokonano rozbudowy – obok starej konstrukcji wzniesiono nową, jednopiętrową, w której umieszczono kuchnię, mieszkanie zarządcy i pokoje noclegowe (9 z 19 łóżkami). W sali zbiorowej mogło pomieścić się 80 osób na materacach. Wybudowano też nową drogę do schroniska. Nową część otwarto w maju 1927. W starej części utworzono schronisko młodzieżowe.


Maria Borsutzky, przedwojenna turystka, w 1927 odwiedziła schronisko aż 74 razy. Trzy lata później ustanowiła nowy rekord – 86 odwiedzin


W związku z kryzysem gospodarczym na przełomie lat 20. i 30. nastąpił spadek liczby odwiedzających – Schronisko Górnoślązaków przestało przynosić zyski i w 1936 administrację nim przejął Prudnik. Wtedy też zaczęto rozbudowywać obiekt dla potrzeb schroniska młodzieżowego – prace trwały do 1939. Schronisko otrzymało dobudówkę, stojącą w miejscu dzisiejszego tarasu – na parterze znajdowała się sala dzienna, powyżej 3 sypialnie z 28 łóżkami. Zbudowano także nowe umywalnie i ubikacje. Pomieszczenia miały oświetlenie gazowe oraz były ogrzewane piecami. W lutym 1939 z okazji otwarcia nowej części w schronisku odbyło się uroczyste posiedzenie prudnickiej rady miejskiej.


Bufet schroniska Podczas kryzysu monachijskiego w budynku mieszkali m.in. Niemcy, uciekający z terenu Kraju Sudeckiego, stacjonowała tam też ochotnicza staż graniczna z Jarnołtówka, mająca na celu ostrzegać niemieckie władze przed potencjalnymi ruchami wojsk czechosłowackich. Podczas II wojny światowej ruch turystyczny był mniejszy, ale nadal schronisko odwiedzali turyści. Przez cały okres niemiecki gospodarzył w nim Hans Mattner junior z Jarnołtówka, zwany Koppa Hansem.


Po 1945 schronisko otrzymało nazwę ""Pod Kopą Biskupią"", a w 1964 imię Bohdana Małachowskiego, krakowskiego działacza turystycznego. Pierwszym polskim właścicielem zostało PTT z Katowic, ale obiekt długo świecił pustkami, gdyż przez wiele lat wędrowanie po szlakach nadgranicznych wymagało towarzystwa żołnierza WOP. Obiekt otwarty jako polski w 1946 posiadał 120 miejsc noclegowych – 35 na łóżkach i 65 na pryczach. W 1948 działacze PTT oznakowali szlak z Głuchołaz (stare niemieckie uległy zatarciu, a z przyczyn ideologicznych polskie postanowiono wytyczyć innymi ścieżkami), ale wkrótce schronisko ponownie zamknięto. Po raz drugi otwarto je w 1957, a właścicielem został Edward Mech ze Świętochłowic. W latach 70. obiekt przeszedł gruntowny remont. Od 1992 właścicielem jest wrocławski oddział PTTK."




  • 5. Schronisko - Przeł. Pod Zamkową Górą

szlak : żółty (czas przejścia: 80 min ; długość odcinka: 3,96 km ,

dystans w górę: 0,65 km ( 16 %), w dół: 3,31 km ( 84 %)

 

 




  • 6. Przeł. Pod Zamkową Górą - Pokrzywna łowisko

szlak : żółty (czas przejścia: 40 min ; długość odcinka: 3,5 km ,

dystans w górę: 0,5 km ( 14 %), w dół: 3 km ( 86 %)

 

 




 

#### Mapka podglądowa 

Wiecej MAP:  przekrój, przebieg, wysokosci, nachylenie, prędkość, tempo,

 

 

 

### Galeria trasy (kliknij w zdjęcie) : 

 

 

 

 
 
## Serwis pogodowy: KRAJOWY INSTYTUT METEOROLOGII
  


 

 

 

 

 

 

Kategorie wpisu: góry opawskie
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe