93.Kiry-Wielka Polana Małołącka-Przysłop Mietusi-Schronisko na Hali Ornak-Smreczyński Staw-Wąwóz Kraków-Polana Pisana-powrót na parking

komentarzy: 0

###### Statystyki trasy: 

przebyty dystans czas trwania przewyższenie łącznie pod górę
25,74 km 7:42 424 m 1859 m
 
** spalonych kalorii 4746
   
zrzucono w trakcie wyprawy - burgerów : 8 ,  kostek czekolady: 148

** przy założeniu że 1 burger=ok 560 kcal, kostaka czekolady = ok 32 kcal

* wartośc orientacyjna, przyblizona wyliczona aplikacją ENDOMONDO z uwzglednieniem wieku, płci i "masy ciała"




  • 1. Kiry (prking) - gajówka Małej Łąki

szlak : czarny (Droga pod Reglami) (czas przejścia: 50 min ; długość odcinka: 3,7 km ,

dystans w górę: 1,63 km ( 44 %), w dół: 2,07 km ( 56 %)

 

 




  • 2. gajówka - Rapasiowa Turnia

szlak : niebieski (czas przejścia: 45 min ; długość odcinka: 1,33 km ,

dystans w górę: 1,23 km ( 92 %), w dół: 0,1 km ( 8 %)

 

 




  • 3. Rapasiowa Turnia - Wielka Polana Małołącka / Rówieńki

szlak : żółty (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,84 km ,

dystans w górę: 0,81 km ( 96 %), w dół: 0,03 km ( 4 %)

 

"Wielka Polana Małołącka – polana reglowa znajdująca się w Dolinie Małej Łąki w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości 1150–1200 m n.p.m.

Powstała na terenie dawnego jeziora polodowcowego, które z czasem zostało zapełnione osadami denudacyjnymi zniesionymi z gór przez spływające wody. Można znaleźć jeszcze po wschodniej stronie polany dobrze zachowane moreny boczne. Jezioro było dość głębokie, gdyż jego denne osady mają miąższość ok. 65 m. 


Polana posiada żyzną, jak na tatrzańskie warunki glebę. Wchodziła w skład Hali Mała Łąka. Górale otrzymali ją do wypasu w 1593 r. od Jana Pieniążka. Polana była koszona, a obrzeża były wypasane do lat 1961–1964, kiedy to TPN wykupił lub przejął poprzez wywłaszczenia polanę od górali. Na polanie stało wówczas kilkanaście szałasów. Wodę niezbędna dla trzód i pasterzy zapewniało jedyne w okolicy źródło znajdujące się ponad południowo-wschodnim końcem polany w tzw. Stawkach. Nadmierny wypas owiec doprowadził do erozji stromych stoków Skoruśniaka i Grzybowca oraz znacznego zniszczenia roślinności alpejskiej. W 1955 polana miała powierzchnię ok. 28 ha, ale w 2004 w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 49% i nadal zmniejsza się w wyniku zarastania lasem


Z polany rozciągają się interesujące widoki na Giewont, Mały Giewont i urwisko Wielkiej Turni."




  • 4. Wielka Polana Małołącka - Rapasiowa Turnia

szlak : żółty (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,84 km ,

dystans w górę: 0,03 km ( 4 %), w dół: 0,81 km ( 96 %)

 

 




  • 5. Rapasiowa Turnia - Przysłop Miętusi

szlak : niebieski (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,8 km ,

dystans w górę: 0,74 km ( 93 %), w dół: 0,06 km ( 8 %)

 

"Przysłop Miętusi – niewielka, szeroka przełęcz pomiędzy Skoruśniakiem i Hrubym Reglem – wzniesieniami oddzielającymi Dolinę Małej Łąki od Doliny Miętusiej i Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Z Doliny Małej Łąki podejście trwa ok. 15 min. Przełęcz to szerokie i płaskie siodło, położone na wysokości 1187 m n.p.m. Na przełęczy i na jej zachodnich stokach znajduje się Miętusia Polana, na której w latach 1933-1986 funkcjonowało Schronisko Ptasia. Do Doliny Małej Łąki opada spod przełęczy zalesiony Gmiński Żleb.


Przełęcz stanowi dobry punkt widokowy i węzeł szlaków turystycznych. Często odpoczywają tutaj turyści. Z Przysłopu Miętusiego roztaczają się widoki na Giewont i Czerwone Wierchy z kotłami polodowcowymi Wielkiej i Małej Świstówki oraz wiszącą Doliną Litworową i Mułową, a w kierunku zachodnim na Kominiarski Wierch, Halę Stoły, Zadnią Kopkę. Patrząc w kierunku Doliny Kościeliskiej, można dostrzec wznoszącą się w lesie tuż nad polaną Zawiesistą Turnię. Po północnej stronie, na skraju lasu znajduje się tzw. Czerwona Skałka, w której niegdyś wydobywano dobrą rudę żelaza


Pastwiska na tej polanie otrzymał w roku 1595 od króla Zygmunta III Wazy niejaki T. Miętus z Cichego. W języku Wołochów, którzy rozpowszechnili pasterstwo w Karpatach, słowo prislop oznacza przełęcz."




  • 6. Przysłop Miętusi - Cudakowa Polana

szlak : czarny (czas przejścia: 45 min ; długość odcinka: 2 km ,

dystans w górę: 0,24 km ( 12 %), w dół: 1,76 km ( 88 %)

 

"Odcinek ten stanowi część tzw "Ścieżki nad Reglami" – nazwa pieszego szlaku turystycznego w części reglowej Tatr Zachodnich. Ścieżka nad Reglami przecina kilka innych szlaków turystycznych, co czyni ją łatwo dostępną z Zakopanego. Całkowita długość ścieżki to ok. 17 km. Czas przejścia całej trasy wynosi ok. 6 godzin. Szlak jest koloru czarnego i przebiega z Kalatówek przez doliny oraz przełęcze reglowe na zachód, aż do Doliny Chochołowskiej.

Ścieżka nad Reglami przebiega przez kilka przełęczy należących do tzw. pseudosynkliny reglowej. W niektórych miejscach turystom odsłaniają się widoki, m.in. na Kotlinę Zakopiańską, masyw Giewontu i Czerwone Wierchy. Najczęściej szlak przechodzony jest na krótkich odcinkach, stanowi bowiem dogodne połączenie między tatrzańskimi dolinami. 

Szlak został wytyczony przez Towarzystwo Tatrzańskie w 1900–1901 r. według pomysłu Mieczysława Kowalewskiego. Została oznaczono, początkowo na czerwono, przez Wiktora Barabasza, brata Stanisława, przy częściowym wykorzystaniu już istniejących perci. Przy budowie pomógł dwór w Kuźnicach, dając drewno na mostki, ławki oraz poręcze. Ścieżka początkowo nazywana była „Za Reglami” i wiodła do Doliny Kościeliskiej. Po II wojnie światowej (latem 1954) została przedłużona i dziś prowadzi przez Przysłop Kominiarski do Doliny Chochołowskiej. W roku 1973 szlakowi nadano imię Józefa Oppenheima.


Z uwagi na szkody powstałe 25 i 26 grudnia 2013 roku wskutek orkanu ""Ksawery"", szlak na odcinku Dolina Kościeliska - Dolina Chochołowska został do odwołania zamknięty dla ruchu turystycznego."




  • 7. Cudakowa Polana - Schronisko PTTK na Hali Ornak

szlak : zielony (czas przejścia: 70 min ; długość odcinka: 4,3 km ,

dystans w górę: 2,67 km ( 62 %), w dół: 1,63 km ( 38 %)

 

"Kapliczka zbójnicka – kapliczka na polanie Stare Kościeliska w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Znajduje się tuż przy drodze prowadzącej doliną, zaraz na początku polany, po jej zachodniej stronie, na wysokości ok. 960 m n.p.m. Pieszo od Kir 25 min. Według legend ufundowana została przez zbójników. Faktycznie jednak ufundowali ją górnicy i hutnicy, którzy niegdyś pracowali w Tatrach przy wydobywaniu i przetapianiu rud żelaza. Na Starych Kościeliskach była wówczas huta, osiedle mieszkaniowe, karczma. 


Kapliczka jest murowana i ma kopułę krytą gontami, napis „Ave Marya” i emblematy górnicze – dwa skrzyżowane młotki. Ogrodzona jest drewnianym płotkiem. W lewym słupku bramki wejściowej ogrodzenia rzeźbiona sylwetka zbójnika, w prawym górnika. Obok kapliczki rosną dwa modrzewie. W odległości 4 m od jednego z nich (po prawej stronie) rośnie zasadzona daglezja – niewystępujący u nas w stanie dzikim gatunek drzewa iglastego, pochodzący z Ameryki Północnej. Naprzeciw kapliczki, po drugiej stronie drogi stoją stoły i ławki dla turystów. 


Schronisko górskie PTTK na Hali Ornak – schronisko turystyczne znajdujące się na Małej Polance Ornaczańskiej w górnej części Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich na wysokości 1100 m n.p.m., na terenie należącym dawniej do Hali Ornak.


!!!!!!Schronisko stanowi odrębną miejscowość.


Schronisko zostało wybudowane w latach 1947–48 w stylu zakopiańskim i stanowi własność PTTK. Wybudowano je w zastępstwie dawnego schroniska na Hali Pysznej, które w czasie II wojny światowej zostało spalone przez Niemców. W 1973 r. nadano mu imię prof. Walerego Goetla. Schronisko jest otoczone kompleksem leśnym, który jest obszarem ochrony ścisłej. Schronisko posiada 49 miejsc noclegowych w pokojach od 2- do 8-osobowych. Z okien schroniska rozlegają się widoki na Kominiarski Wierch, Bystrą, Błyszcz. W schronisku znajduje się sala jadalna, bufet oraz kuchnia. Turystom wydawany jest tradycyjnie bezpłatnie wrzątek.

 




  • 8. Schronisko PTTK na Hali Ornak - Smreczyński Staw

szlak : czarny (czas przejścia: 30 min ; długość odcinka: 1,37 km ,

dystans w górę: 1,16 km ( 85 %), w dół: 0,21 km ( 15 %)

 

"Smreczyński Staw – polodowcowe jezioro morenowe w polskich Tatrach Zachodnich. Nazwa pochodzi od dawnej Hali Smreczyny. Znajduje się u wylotu Doliny Pyszniańskiej i Hali Smreczyny, powyżej Doliny Kościeliskiej, na wysokości 1226 m n.p.m. Jezioro powstało w zagłębieniu między morenami dwóch lodowców. Średnia głębokość wynosi 1,8 m, głębokość maksymalna 5,3 m, powierzchnia 0,75 ha, pojemność 13 540 m³. Przeźroczystość wody wynosi zaledwie 1,5–2 m.Cały staw otoczony jest lasem, a ponad nim widoczne są szczyty: Smreczyński Wierch (2086 m n.p.m.), Kamienista (2126 m n.p.m.), Błyszcz (2158 m n.p.m.), zbocza Starorobociańskiego Wierchu (2178 m n.p.m.). Biegnie po nich granica polsko-słowacka. Blisko stawu znajdują się w lesie dwie zarastające polany: Wyżnia Smreczyńska Polana i Niżnia Smreczyńska Polana.


Od innych tatrzańskich jezior różni się wysokim rozwojem życia organicznego i występowaniem płazów; stwierdzono występowanie traszki górskiej i karpackiej, żaby trawnej. Jest to też jedno z nielicznych tatrzańskich jezior, które nie jest położone na dnie dzikiego kotła polodowcowego otoczonego stromymi ścianami, lecz na równinie w lesie. Jego brzegi są bagniste, porośnięte roślinami bagiennymi. Kazimierz Wodzicki w 1850 tak pisał o Smreczyńskim Stawie: „woda brunatna i śmierdząca, pełna robactwa”.


Smreczyński Staw znajduje się na obszarze ochrony ścisłej „Pyszna, Tomanowa, Pisana”. W wodzie obfity fitoplankton, a w nim głównie bruzdnice oraz bardzo rzadki w Polsce słodkowodny krasnorost Batrachospermum. Nad brzegami stawu rośnie czermień błotna – gatunek w Karpatach bardzo rzadki. Często na stawie zatrzymują się na odpoczynek ptaki przelotne.


Górale uważali dawniej, że jezioro to nie ma dna. Według legendy, gdy pewien gazda zaczął kopać rów odwadniający, by spuścić z niego wodę i zamienić go na łąkę, głos z wody ostrzegł go, że zatopi wszystkie miejscowości, aż do morza.Smreczyński Staw był zwiedzany i podziwiany przez wielu znanych twórców. Malowali go m.in. Walery Eljasz-Radzikowski, Wojciech Gerson, Leon Wyczółkowski. Stefan Żeromski opisał go w II tomie Popiołów, a Seweryn Goszczyński w utworze Oda"




  • 9. Smreczyński Staw - Schronisko PTTK na Hali Ornak

szlak : czarny (czas przejścia: 20 min ; długość odcinka: 1,37 km ,

dystans w górę: 0,21 km ( 15 %), w dół: 1,16 km ( 85 %)

 

 




  • 10. Schronisko PTTK na Hali Ornak - Wąwóz Kraków

szlak : zielony (czas przejścia: 25 min ; długość odcinka: 1,57 km ,

dystans w górę: 0,52 km ( 33 %), w dół: 1,05 km ( 67 %)

 

"Wąwóz Kraków – boczna, orograficznie prawa odnoga Doliny Kościeliskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Wcięta jest głęboko w stoki masywu Ciemniaka i Upłaziańskiej Kopy.


Ma łączną długość ok. 3 km i powierzchnię ok. 2.3 km². Wylot znajduje się na wysokości ok. 1040 m n.p.m., tuż przed Wyżnią Kościeliską Bramą, w górnej części Polany Pisanej, po jej wschodniej stronie, zaś górą Wąwóz Kraków podchodzi wysoko w zachodnich stokach Ciemniaka. W górnej części rozgałęzia się na dwie odnogi oddzielone od siebie Wysokim Grzbietem. Są to:


Kamienne Tomanowe będące przedłużeniem głównego ciągu Wąwozu Kraków, Żleb Trzynastu Progów i Zadnie Kamienne z dwoma żlebami. Jeden z nich (Lodowy Żleb) podchodzi niemal pod Szerokie Siodło (2026 m). Oprócz tych dwóch głównych odnóg do Wąwozu Kraków opada kilka mniejszych żlebów i kotłów, m.in. Wolarski Żleb, Upłazkowy Kocioł, Przednie Kamienne, Kocioł pod Saturnem. W dnie wąwozu jest kilka rozszerzeń: Rynek, Płaśń między Progi, Plac pod Ratuszem.


Wąwóz Kraków uważany jest za najpiękniejszy wąwóz skalny polskich Tatr Zachodnich. Zwiedzano go już w pierwszej połowie XIX wieku. Był też penetrowany przez poszukiwaczy skarbów, o czym świadczą pozostawione przez nich znaki na skałach w trudno dostępnych miejscach.Zbudowany jest niemal w całości ze skał węglanowych, jedynie najwyższa część Zadniego Kamiennego nakryta jest skałami krystalicznymi, bardzo niewielkie ich ilości znajdują się także na Wysokim Przechodzie i Tomanowym Przechodzie. Powstał w procesie krasowienia skał węglanowych (wapienie, dolomity), czyli w ten sam sposób co dominująca większość jaskiń tatrzańskich. Znajdują się też w nim formy typowe dla obszarów krasowych: liczne jaskinie, nyże, leje, żłobki krasowe, także mosty skalne.


Najniższa, udostępniona turystycznie część Wąwozu Kraków to wycięty w skałach węglanowych skalny kanion o pionowych lub przewieszonych ścianach, o dnie zarzuconym kamieniami. Ta część wąwozu jest pozostałością korytarza dawnej jaskini, w której zawaliło się sklepienie. Dno wąwozu jest na ogół suche, gdyż Wąwóz Kraków odwadniany jest przez wywierzysko pod Skałą Pisaną, woda płynie nim tylko po obfitych opadach. Wiosną długo zalega w wąwozie śnieg. Po przejściu około 100 metrów rozszerzenie i po lewej stronie żelazna drabinka, którą wspiąć się trzeba na pionową niemal skałę, w której znajduje się wejście do jaskini – Smoczej Jamy (niewielki tunel jaskiniowy) i przez nią z powrotem na Polanę Pisaną (z pomocą łańcuchów i klamer możliwość ominięcia Smoczej Jamy). Po wyjściu ze Smoczej Jamy widok na prześwitujące między drzewami, w odległości kilkuset metrów turnie – Saturn i Ratusz


Dalsza, znacznie większa część Wąwozu Kraków objęta jest ochroną ścisłą i jest niedostępna ani dla turystów ani taterników. Nazwa wąwozu ma korzenie góralskie: górale wędrujący sporadycznie do Krakowa zauważyli podobieństwo wąskich uliczek krakowskiego Starego Miasta do skalnego wąwozu w Dolinie Kościeliskiej. Stąd pochodzi nazwa całej doliny (Kraków) oraz znajdujących się w jej otoczeniu turni (Ratusz, Baszta, Kościół), jaskiń (Smocza Jama) oraz rozszerzenia doliny (Rynek). Wąwóz zawalony jest tutaj drzewami i poprzegradzany progami (najwyższy z nich ma wysokość około 10 m). Wyżej wąwóz znacznie się rozszerza (Płaśń między Progi). Część doliny zatraca charakter kanionu, jeden z biegów natomiast staje się Żlebem Trzynastu Progów – kolejnym wąwozem, tym razem znacznie bardziej stromym (trudności wspinaczkowe), przypominającym pozbawioną stropu jaskinię"




  • 11. Wąwóz Kraków - Polana Pisana

szlak : żołty (czas przejścia: 50 min ; długość odcinka: 1,24 km ,

dystans w górę: 0,54 km ( 44 %), w dół: 0,7 km ( 56 %)

 

 




  • 12. Polana Pisana - powrót na parking

szlak : zielony (czas przejścia: 60 min ; długość odcinka: 3,9 km ,

dystans w górę: 1,71 km ( 44 %), w dół: 2,19 km ( 56 %)

 

 




 
 

Wiecej MAP:  przekrój, przebieg, wysokosci, nachylenie, prędkość,

 

 

 

Galeria trasy (kliknij w zdjęcie) : 

 

 

 

 
 
Serwis pogodowy: KRAJOWY INSTYTUT METEOROLOGII  


 

 

 

 

 

 

Kategorie wpisu: tatry
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe