74. Szklarska Poręba - Rozdroże pod Kamieńczykiem - Wodospad Kamieńczyka - Hala Szrenicka - Końskie Łby - Szrenica - Radiowo Telewizyjny Ośrodek Nadawczy - Schronisko PTTK pod Łabskim Szczytem - Rozdroże pod Kamieńczykiem

komentarzy: 0

 ### Statystyki trasy :

przebyty dystansczas trwaniaprzewyższeniekaloriispalonych…
22,87 km 08:39 859,5 m 5082 burgerów: 9 / kostek czekolady: 159

przy założeniu że 1 burger=ok 560 kcal, kostaka czekolady = ok 32 kcal

 

 

 

  • 1. Szklarska Poręba(Dworek Niepodzianek) - ul. Urocza (wyciąg na Szrenicę)

(czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 2,19 km , dystans w górę: 1,39 km ( 63 %), w dół: 799 m ( 37 %)

 

Na stokach góry udostępnione jest ok 12 km tras narciarskich wraz z nartostradą Lolobrygidą o długości ok: 4400 km.




  • 2. wyciąg na Szrenicę - Rozdroże pod Kamieńczykiem

szlak : czarny (czas przejścia: 20 min ; długość: 1,18 km , w górę: 1,08 km ( 92 %), w dół: 97 m ( 8 %)

 

 




  • 3. Rozdroże pod Kamieńczykiem - Wodospad Kamieńczyka

szlak : czerwony (czas przejścia: 20 min ; długość: 876 m w górę: 876 m ( 100 %),

 

Wodospad Kamieńczyka (846 m n.p.m.)– najwyższy wodospad w polskich Sudetach. Woda potoku Kamieńczyk spada trzema kaskadami z wysokości 27 m. Za środkową kaskadą znajduje się grota sztucznie wykuta przez Walończyków, którzy przed wiekami znajdowali tu ametysty i pegmatyty. Grota ta jest nazywana Złotą Jamą. Przed II wojną światową Wodospad Kamieńczyka posiadał status pomnika przyrody, obecnie jest to obszar ochrony ścisłej, wchodzący w skład Karkonoskiego Parku Narodowego


Schronisko "Kamieńczyk" to prywatne schronisko turystyczne. Miejsce to od dawna było popularne wśród turystów. W latach 1848-1849 wybudowano tutaj drogę z Piechowic przełomem rzeki Kamiennej do huty ""Józefina"" na Halę Szrenicką. Pod koniec wieku w związku z rosnącą liczbą turystów wybudowano dojście ze Szklarskiej Poręby. Wiadomo, że już wówczas przy wodospadzie znajdowało się niewielkie schronisko, nazywane Zackelfallbaude (Zackelfall to niemiecka nazwa wodospadu). Rozbudowano je znacznie w latach 20. XX wieku - kierował nim wówczas Franz Adolph, człowiek zasłużony dla rozwoju sportów zimowych w Karkonoszach. To z jego inicjatywy w pobliżu powstał tor bobslejowy z wyciągiem, który mógł ciągnąć sanki wraz z pasażerem oraz skocznia narciarska na Owczych Skałach. Schronisko posiadało 20 pokoi z 35 łóżkami i uchodziło za dość komfortowe. Po II wojnie światowej budynek przekazano Wojskom Ochrony Pogranicza i przez jakiś czas służył im jako strażnica. Następnie otwarto w nim ośrodek wypoczynkowy ""Kamieńczyk"" Prokuratury Wojewódzkiej we Wrocławiu. Jego funkcjonowanie przerwał pożar, który wybuchł podczas remontu w 1984 roku. Całkowicie zrujnowany obiekt rok później przejęło małżeństwo Sieleckich, którzy postanowili ponownie zagospodarować go dla turystów. Początkowo funkcjonowała tu tylko niewielka budka, następnie bufet, aż wreszcie w 1995 roku stanęło nowe schronisko. W 1999 roku dobudowano obok szałas turystyczny.




  • 4. Wodospad Kamieńczyka - Hala Szrenicka(Schronisko PTTK)

szlak : czerwony (czas przejścia: 90 min ; długość: 2,48 km , w górę: 2,48 km ( 100 %)

 

Hala Szrenicka położona na wysokości od 1 150 do 1 300 m n.p.m. jest wysokogórską łąką torfową, rozciągająca się po obu stronach głównego grzbietu Karkonoszy (szlaki ze Szklarskiej Poręby). Początkowo była to naturalna łąka górska, która została powiększona przez wypasy owiec. Pod koniec XVIII w. zbudowano tu chatę, która została przekształcona w schronisko na Hali Szrenickiej. W schronisku znajduje się stacja GOPR. W latach 1891-1936 funkcjonowała tu opadowa stacja meteorologiczna położona na wysokości 1 190 m n.p.m. (50°48′N 15°30′E), obecnie nieczynna.Na hali istnieją dobre warunki narciarskie, występują liczne trasy zjazdowe i wyciągi zarządzane przez firmę SkiArena Szrenica. Jeden z wyciągów po polskiej stronie dochodzi prawie pod sam szczyt Szrenicy. Roztacza się stąd piękna panorama na Góry Izerskie.


Schronisko Na Hali Szrenickiej położone jest na wysokości 1195 m n.p.m. na środku Hali Szrenickiej. Na miejscu obecnego schroniska w 1786 roku postawiono budę pasterską, którą nazwano ""Nowa Buda Śląska"" (sporadycznie również Kranichbaude). Jej właścicielem był zięć właściciela budy pod Łabskim Szczytem. Wkrótce buda pasterska została przekształcona w gospodę, a następnie w schronisko. W 1820 składał się z dwóch budynków: większego i mniejszego. Ruch turystyczny wzrósł gwałtownie w 1869, kiedy wybudowano drogę. Obiekt był wielokrotnie przebudowywany i modernizowany. W 1846 roku obok budy postawiono drewniany dom letni dla turystów, w 1895 przebudowano cały obiekt, wzorując się na schronisku Petrova bouda. Był to duży budynek o surowej bryle, przykryty dwuspadowym dachem o niewielkim pochyleniu; znajdowały się w nim 22 pokoje (według innych źródeł 30 pokoi) i jadalnia na 80-100 osób. W 1909 roku dobudowano do niego dwupiętrowy murowany budynek z werandą według projektu braci Albert z Jeleniej Góry (projektantów kilku innych karkonoskich schronisk) – połączyli oni w jedno obiekt z XVIII wieku i ten z 1895. W 1939 roku dobudowano skrzydło, które połączono napowietrzną galeria z istniejącym budynkiem. Schronisko przed II wojną światową miało standard luksusowego hotelu górskiego. Po wojnie hotel miał 130 łóżek, w 1949 przeszedł remont i stał się jednym z głównych obiektów bazy turystycznej w rejonie Szklarskiej Poręby. Od 1950 r. pozostaje w PTTK jako ""Schronisko na Hali Szrenickiej"" (krótko były w użyciu także inne nazwy: ""Pod Kopą Wodną"", ""Pod Szrenicą""). W sierpniu 1975 roku w wyniku pożaru spłonęły górne kondygnacje wraz z dachem. Obiekt wyremontowano już w 1976, ale ze zmianami. Obniżono główny budynek i nałożono spadzisty dach. W takim kształcie schronisko istnieje do dziś. W schronisku mieści się stacja Karkonoskiej Grupy GOPR. Schronisko na Hali Szrenickiej zostało uznane (m.in. z racji dewastacji budynku) za najgorsze w Polsce, w II rankingu schronisk górskich PTTK, ogłoszonym w sierpniu 2011 przez pismo N.p.m




  • 5. Schronisko PTTK - Szrenica

szlak : zielony (czas przejścia: 45 min ; długość: 1,42 km , w górę: 1,3 km ( 92 %), w dół: 122 m ( 8 %)

 

Szrenica (1362 m n.p.m). Sam szczyt Szrenicy wyniesiony jest ponad główny grzbiet Karkonoszy (Śląski Grzbiet) na wysokość 60 m. Wierzchołek leży całkowicie po polskiej stronie granicy. W rejonie Szrenicy występuje specyficzny mikroklimat rodzaju alpejskiego, tj. bardzo duże średnie opady roczne, zwłaszcza w miesiącach jesienno-zimowych, oraz średnie temperatury znacznie niższe niż np. w Tatrach. Ze względu na unikalne położenie Karkonoszy


Schronisko na Szrenicy.Pierwsze schronisko wybudowano dopiero w latach 1921-1922 po nieprzedłużeniu koncesji przez władze czechosłowackie Franzowi Endlerowi, właścicielowi pobliskiego schroniska Endlerbaude (Vosecka bouda). Podobnie jak inne budowle w Karkonoszach, budynek zbudowano w przeważającej części z drewna. Zaprojektowany został przez jeleniogórskich architektów - braci Albert. Do 1945 nosił on nazwę Reifträgerbaude, choć sporadycznie pojawiała się też nazwa Deutschböhmerhaus. Lokalizacja obiektu, powodowana czynnikami politycznymi (niemal na granicy niemiecko-czechosłowackiej), nie była zbyt korzystna - panują w tym miejscu silne wiatry, długotrwałe opady oraz zjawisko szadzi. Budynek był dwupiętrowy o potężnej, surowej bryle, posiada czterospadowy, naczółkowy dach. Parter został podmurowany. Franz Edler gospodarzył w schronisku do śmierci w 1930, a później jego syn Kurt. Po II wojnie światowej w schronisku mieściła się strażnica WOP, w 1951 zostało obiektem PTTK. Liczba miejsc stale się zmniejszała (ze 100 do ledwo 10 plus 30 w części gastronomicznej w 1967), podobnie jak standard usług. W 1967 zamknięto je z powodu złego stanu technicznego. W styczniu 1972 pożar zniszczył 70% powierzchni dachu. W 1973 rozpoczęto remont, który trwał jednak bardzo długo, bo aż do 1991. W 1992 ruinę kupili prywatni właściciele - rodzina Kłopotowskich. 19 grudnia tego roku odbyło się ponowne, uroczyste otwarcie Poniżej schroniska na północno-wschodnim stoku Szrenicy mieści się górna stacja wyciągu krzesełkowego ze Szklarskiej Poręby na Szrenicę.




  • 6. Szrenica - Radiowo Telewizyjny Ośrodek Nadawczy

szlak : czerwony (czas przejścia: 140 min ; długość: 4,33 km , w górę: 3,38 m ( 78 %), w dół: 952 m ( 22 %)

 

Budynek RTON Śnieżne Kotły usytuowany jest nad Śnieżnymi Kotłami na wysokości 1490 m n.p.m. Widoczny jest z odległości wielu kilometrów. Wzniesiono go w roku 1897, a później wielokrotnie przebudowywano. Pełnił funkcję schroniska górskiego, w czasie wojny był ośrodkiem wypoczynkowym niemieckiej formacji lotniczej i stacją radiolokacyjną. Po wojnie uruchomiono w nim schronisko Wawel. Od roku 1960 pełni funkcję stacji przekaźnikowej emitującej programy radiowe i telewizyjne.




  • 7. Radiowo Telewizyjny Ośrodek Nadawczy - Schronisko "Pod Łabskim Szczytem"

szlak : żółty (czas przejścia: 50 min ; długość: 2,35 km , w górę: 246 m ( 11 %), w dół: 2,1 km ( 89 %)

 

Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem” należy do najstarszych w Karkonoszach, powstało w czasie wojny 30-letniej (1618-1648) jako jedna z pierwszych bud pasterskich (lub leśniczówki), dającym jednocześnie schronienie wędrowcom, a w czasie epidemii, która wówczas wybuchła, buda strzegła Czeskiej Ścieżki. Wraz ze wzrostem zainteresowania górami i rozwojem turystyki w Karkonoszach stare budy pasterskie zaczęły zmieniać swój wygląd, stając się schroniskami górskimi. W okolicy schroniska jeszcze na przełomie XVIII i XIX wieku wypasano zwierzęta. Najstarszy rysunek przedstawia schronisko w 1780 – była to prosta budowla ze stromym dachem, o konstrukcji zrębowej. Początkowo nazywano ją Eliasch Baude (Budą Eliasza) lub Jesaiasch Baude (Budą Jesaiasza), od właściciela Jesaiasza Siegela, następnie Schlesische Baude (Śląską Budą), a po 1787 Alte Schlesische Baude (Starą Śląską Budą) i ta nazwa się utrzymała. Do 1848 było w rękach rodziny Hallmannów, w 1888 przeszło w ręce rodziny Erlebachów i w tym roku dobudowano do niego werandę. W tym okresie był to budynek o konstrukcji zrębowej, z naczółkowym dachem krytym gontem. Całość miała wygląd charakterystyczny dla architektury sudeckiej. W 1897 niedaleko powstało schronisko nad Śnieżnymi Kotłami i w tym okresie wybudowano też drogę łączącą oba obiekty. W 1901 Alte Schlesische Baude przejął Franz Maiwald, który nadał jej rangę gospody (Gasthaus). W 1909 zaczął działać telefon, a powyżej schroniska powstał nowy budynek z wieloma miejscami noclegowymi. W 1912 uruchomiono nową sieć wodociągową, która zastąpiła starą, drewnianą. W grudniu 1915 wybuchł pożar i strawił budynek – zdołano uratować tylko zwierzęta oraz kilka sprzętów domowych. Nowa, prowizoryczna buda, która stanęła na fundamentach starej, była skromna (był to okres I wojny światowej). W 1925 wprowadzono oświetlenie elektryczne, w miejsce gazowego (niedaleko schroniska zamontowano turbinę). W 1938 wybudowano kolejny obiekt noclegowy, który poprawił jakość i liczbę noclegów. Po II wojnie światowej przejęło je PTTK – w 1966 dysponowało 70 miejscami dla turystów. W 2009 schronisko zajęło czwarte miejsce w rankingu schronisk górskich ogłoszonym przez magazyn n.p.m.. Dwa lata później, w II edycji rankingu z sierpnia 2011 zajęło miejsce piąte




  • 8. Schronisko - Rozdroże pod Kamieńczykiem

szlak : żółty, zielony (czas przejścia: 95 min ; długość: 4,8 km , w górę: 215 m ( 4 %), w dół: 4,59 km ( 96 %)

 

 




  • 9. Rozdroże pod Kamieńczykiem - Szklarska Poręba(centrum)

szlak : czarny (czas przejścia: 35 min ; długość: 2,06 km , w górę: 150 m ( 7 %), w dół: 1,91 km ( 93 %)

 

 




 
 
 

 

Zobacz Album GALERIA TRASY

 

WiecejMAP:  przekrój, przebieg, wysokosci, nachylenie, prędkość, tempo,

 

 

 
 

 


  



 

 

 

 

 

 

Kategorie wpisu: karkonosze
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe