160. Kuźnice - Boczań - Murowaniec- Dwoiściak - Liliowe - Sucha Przełęcz - Kasprowy Wierch - Czerwone Wierchy(Kopa Kondracka-Małołączniak-Krzesanica-Ciemniak)- Chuda Przełączka - Cudakowa Polana - Kiry - powrót do Zakopanego

komentarzy: 0

## Statystyki trasy:

data wycieczki czas trwania przebyty dystans
07.09.2017 11:07 h [1] 36,12 km [2]
 
minimalna wysokość maksymalna przewyższenie
929 m 2159 m 1230 m
   
11:07 godzin ruchu i 36 km pozwoliło mi spalić :
6891 kalorii [3]
   
[4] kalkulator / przelicznik - 6891 kalorii stanowi rownowartość : 
23 pączków

przy załozeniu 1 paczek = ok 300kcal

9 burgerów

przy załozeniu 1 burger = ok 800kcal

22 porcji frytek

przy załozeniu 1 porcja 100g= ok 314kcal

 

[1] całkowity czas spędzony na szlaku - wartośc wraz z ewentualnymi postojami

[2] długośc trasy obliczona loggerem gps: Pathfinder 3106, wspomaganie: telefon. Wartośc szacunkowa

[3] wartośc orientacyjna, przyblizona wyliczona e z uwzglednieniem wieku, płci i "masy ciała" :)

[4] celem uświadomienia jak bardzo musimy się namęczyć i nagimanstykować byspalić dany produkt. Wbrew pozorom nie jest to drobna przekąska..

 

 

 

1. Zakopane skrzyżowanie Balzeraa z ul. Czecha i Drogi do Olczy - Kuźnice (Potok Bystra - wejście do TPN)

szlak : brak znakowania (czas przejścia: 45 min ; długość odcinka: 2 km ,

 

 



2. Kuźnice - Odejście na Nosalową Przełęcz

szlak : niebieski (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,5 km ,

 

 



3. Odejście na Nosalową Przełęcz - Przełęcz między Kopami

szlak : niebieski (czas przejścia: 90 min ; długość odcinka: 2,7 km ,

 

 



4. Przełęcz między Kopami - Schronisko PTTK Murowaniec

szlak : niebieski (czas przejścia: 25 min ; długość odcinka: 1,5 km ,

 

Schronisko PTTK „Murowaniec” na Hali Gąsienicowej – schronisko turystyczne w Tatrach położone na wysokości 1500 m n.p.m., na Hali Gąsienicowej. Aktualnie schronisko jest zarządzane przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze i posiada 120 miejsc noclegowych, w pokojach od 2- do 6-osobowych oraz w pokojach wieloosobowych (8-, 10- oraz 12-osobowych). Schronisko „Murowaniec” powstało w latach 1921–1925 głównie staraniem Stanisława Osieckiego, prezesa Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego i wicemarszałka Sejmu (tablica pamiątkowa z 1969 roku). Pierwsze szkice budowli „z dużych głazów nieobrabianych na zewnątrz” nakreślił wiosną 1914 architekt Jan Witkiewicz Koszczyc. Autorami ostatecznego projektu byli Zdzisław Kalinowski i Karol Siciński. Schronisko zostało zbudowane przez Wojsko Polskie. W budowę schroniska zostały zaangażowane następujące pododdziały WP: detaszowany pluton kompanii wysokogórskiej 3 pułku strzelców podhalańskich, detaszowana kompania 5 pułk saperów z Krakowa, która zbudowała drogę z Brzezin na Halę Gąsienicową o długości 1200 m i szerokości 2,5 m, detaszowany pluton 1 pułk saperów kolejowych z Krakowa, który zbudował kolejkę górską na Halę Gąsienicową, którą dowożono kamień i piasek do budowy schroniska. detaszowany pluton 1 pułku strzelców podhalańskich z Nowego Sącza, który budował schronisko. W niedzielę 12 lipca 1925 miało miejsce uroczyste otwarcie schroniska. Otwarcia schroniska dokonał Prezydent RP, Stanisław Wojciechowski w obecności między innymi marszałka Senatu Wojciecha Trąmpczyńskiego i generała Mariusza Zaruskiego. W latach 1950–1951 dobudowano zachodnie skrzydło i przerobiono wnętrze, powiększając obiekt do obecnych rozmiarów. W 1963 schronisko uległo częściowemu spaleniu. W następnym roku zostało odbudowane ale bez słynnej sali na poddaszu, zwanej „Trumną”. Od 1983 kierownikiem schroniska jest Andrzej Kusion, ratownik GOPR i TOPR, który przeprowadził modernizację obiektu. U wejścia do schroniska wisi tablica poświęcona pamięci Adama Asnyka, wmurowana w 1929 roku, a odsłonięta w 1930 roku. Projekt z 1927 roku przewidywał wkucie jej w jedną ze skał nad Morskim Okiem. Ciekawostką związaną ze schroniskiem jest umieszczenie w balustradzie klatki schodowej znaków swastyki, nazywanej przez górali „krzyżykiem niespodzianym”. Był to także ulubiony symbol Mieczysława Karłowicza i Walerego Eljasza-Radzikowskiego



5. Schronisko PTTK Murowaniec - Dwoiściak

szlak : żółty (czas przejścia: 40 min ; długość odcinka: 1,5 km ,

 

 



6. Dwoiściak - Liliowe

szlak : zielony (czas przejścia: 55 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

 

"Liliowe (słow. Ľaliové sedlo, niem. Liliensattel, węg. Liliowe-hágó) – położona na wysokości 1952 m n.p.m. łagodna przełęcz w głównej grani Tatr, pomiędzy Beskidem (2012 m n.p.m.) a Skrajną Turnią (2097 m n.p.m.). Przez grań tę przebiega granica polsko-słowacka. Przełęcz Liliowe stanowi powszechnie uznawaną geologiczną i krajobrazową granicę pomiędzy Tatrami Wysokimi a Zachodnimi. W dół obydwu dolin granica ta biegnie żlebami schodzącymi spod przełęczy. Nazwa pochodzi od rośliny pełnik alpejski, przez miejscową ludność zwaną „lelują”. Ulubione miejsce poety Kazimierza Tetmajera. Pisał on: „Liliowa Przełęcz, z której tylekroć patrzałem do Wierchcichej, do doliny na dole, która wydawała mi się jak cudowny złocisty sen”.


W 1902 planowano budowę kolejki zębatej na tę przełęcz oraz na Świnicką Przełęcz. Projekt ten budził wielki opór miłośników przyrody i Tatr i nie doszło do jego realizacji. Przed II wojną światową istniał dość popularny wśród polskich turystów szlak turystyczny z przełęczy Liliowe przez Zawory do słowackiej Doliny Ciemnosmreczyńskiej (zamknięto go po wojnie)"



7. Liliowe - Sucha Przełęcz

szlak : czerwony (czas przejścia: 40 min ; długość odcinka: 2 km ,

 

 



8. Sucha Przełęcz - Kasprowy Wierch (stacja kolejki)

szlak : żółty (czas przejścia: 5 min ; długość odcinka: 0,2 km ,

 

"Nazwa Kasprowy Wierch pochodzi od leżącej u podnóży szczytu Hali Kasprowej, a ta z kolei według podań ludowych od imienia lub przezwiska jej właściciela – górala Kaspra


Tuż poniżej wydłużonego wierzchołka Kasprowego Wierchu, na wysokości 1959 m n.p.m. stoi budynek, w którym znajduje się bar, restauracja, kiosk, poczekalnia dla czekających na zjazd kolejką, przechowalnia nart, WC oraz zimowa stacja TOPR. Od budynku do Suchej Przełęczy prowadzi brukowany kamieniem spacerowy chodnik o długości ok. 200 m


W rejonie szczytu botanicy znaleźli stanowiska kilka bardzo rzadkich roślin, które w Polsce występują tylko w Tatrach i to w niewielu tylko miejscach


HISTORIA

Szczyt zwiedzany turystycznie był od dawna. Już ok. 1850 r. istniały wydeptane ścieżki z Doliny Gąsienicowej i z Goryczkowej Przełęczy nad Zakosy. Pierwsze odnotowane zimowe wejścia turystyczne: Klemens Bachleda i Karol Potkański ok. 1890. Od około 1910 r. Kasprowy Wierch stał się popularny wśród narciarzy. Obecnie jest najczęściej odwiedzanym szczytem Tatr – w sezonie do 4000 osób dziennie


Na zboczach Kasprowego Wierchu zbudowano także dwa wyciągi krzesełkowe i poprowadzono parę narciarskich tras zjazdowych: Trasę Goryczkową i Trasę Gąsienicową. W roku 1938 zbudowano Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne Kasprowy Wierch. Projektantami byli Aleksander Kodelski i Anna Kodelska. Od 1945 r. jest to najwyżej położony budynek w Polsce, obecnie Obserwatorium Meteorologiczne IMGW. W dwudziestoleciu międzywojennym najwyżej położonym budynkiem było obserwatorium astronomiczne Biały Słoń na Popie Iwanie w Czarnohorze.


Kroniki Polskich Kolei Linowych odnotowują wizyty prezydentów: Ignacego Mościckiego (1936 r.), Lecha Wałęsy (1992 r.) i Aleksandra Kwaśniewskiego (1996 r.) oraz byłego prezydenta na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego (kilka razy, ostatni raz w 2003 r.). 6 czerwca 1997 r. Kasprowy Wierch odwiedził papież Jan Paweł II; jego wizytę upamiętnia tablica na górnej stacji kolejki linowej. 18 stycznia 2008 r. prezydent Lech Kaczyński oficjalnie otworzył nową kolejkę linową po jej gruntownej przebudowie i zwiększeniu przepustowości.


Dawniej istniało przejście graniczne Kasprowy Wierch.


Z Kasprowego Wierchu biegną dwie spektakularne zjazdowe trasy narciarskie: w kierunku północno-wschodnim Trasa Gąsienicowa, opadająca do zachodniej gałęzi Doliny Gąsienicowej, oraz w kierunku północno-zachodnim Trasa Goryczkowa schodząca do Doliny Goryczkowej pod Zakosy. Ze względu na stromiznę i trudne warunki terenowe są one nieodpowiednie dla początkujących; mogą nimi zjeżdżać jedynie doświadczeni narciarze. Obydwie trasy mają przedłużenia (Nartostrada Gąsienicowa i Nartostrada Goryczkowa) umożliwiające zjazd na nartach terenem reglowym do Kuźnic, a przy dużej ilości śniegu nawet do centrum Zakopanego. Całkowita długość Trasy Goryczkowej na odcinku Kasprowy Wierch – Kuźnice wynosi około 8 km, a Trasy Gąsienicowej na podobnym odcinku – około 10 km. Obydwie trasy pokonują tę samą różnicę wysokości wynoszącą około 950 m. Goryczkowa ze względu na urozmaicony teren narciarski uchodzi za najpiękniejszą trasę narciarską w Polsce, natomiast Gąsienicowa charakteryzuje się wspaniałą scenerią wysokogórską"



9. stacja kolejki - Kasprowy Wierch / obserwatorium

szlak : żółty (czas przejścia: 5 min ; długość odcinka: 0,2 km ,

 

 



10. Kasprowy Wierch - Przełęcz pod Kopą Kondracką

szlak : czerwony (czas przejścia: 80 min ; długość odcinka: 3,3 km ,

 

"Przełęcz pod Kopą Kondracką, Przełęcz pod Kondracką Kopą (słow. Kondracké sedlo, Sedlo pod Kondratovou, Kondratovo sedlo) – znajdująca się na wysokości 1863 m n.p.m. przełęcz w Tatrach Zachodnich pomiędzy Kopą Kondracką (2005 m n.p.m.) a Suchym Wierchem Kondrackim (1890 m n.p.m.). Szczyty te i przełęcz między nimi znajdują się w głównym grzbiecie Tatr i biegnie przez nie granica polsko-słowacka. Po słowackiej, południowej stronie pod przełęczą znajduje się Dolina Cicha, po polskiej, północnej stronie – Dolina Kondratowa. Z szerokiego siodła przełęczy rozległe widoki na Tatry Wysokie i bliski Giewont. Przełęcz pod Kopą Kondracką była obok Tomanowej Przełęczy jednym z najbardziej popularnych przejść przez Tatry. W czasie II wojny światowej przechodzili nią kurierzy tatrzańscy. Leży dużo wyżej niż Tomanowa, ale rekompensuje to znacznie krótszą trasą do słowackiej Doliny Cichej – głównej trasy dalszej wędrówki. W zimie 1940, w czasie ciężkiej zawiei śnieżnej, przeprawiał się tędy na Węgry taternik Włodzimierz Gosławski wraz z towarzyszącą mu Adą Kopczyńską. Oboje zginęli z wyczerpania, schodząc do Doliny Cichej. W latach 1889–1925 istniał tutaj w zagłębieniu terenu schron Towarzystwa Tatrzańskiego dla turystów.


Przełęcz to rozległe siodło, o zaokrąglonym grzbiecie, podobnie jak i szczyty Czerwonych Wierchów porośnięte niską murawą, w której dominuje sit skucina. Występuje w nim kilka rowów tektonicznych, dlatego też przez miejscową ludność nazywana była Kotlinkami"



11. Przełęcz pod Kopą Kondracką - Kopa Kondracka

szlak : czerwony (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,6 km ,

 

"Kopa Kondracka (słow. Kondratova kopa, 2005 m n.p.m.) – szczyt w Tatrach Zachodnich należący do grupy Czerwonych Wierchów, najniższy z nich. Zbudowana jest ze skał osadowych (wapieni i dolomitów). Część szczytowa, podobnie jak w przypadku pozostałych szczytów z tej grupy wchodzących w skład wyspy krystalicznej Goryczkowej pokryta jest czapą skał metamorficznych i alaskitów (na wysokości powyżej 1930 m n.p.m.). Zbocza są trawiaste, o niewielkim nachyleniu, wierzchołek kopulasty. W wapieniach dobrze rozwinięte zjawiska krasowe


Dzięki różnorodności podłoża geologicznego flora Kopy Kondrackiej, podobnie jak całych Czerwonych Wierchów, jest bardzo bogata. Na przykrywających kopułę szczytową skałach granitowych rosną rośliny granitolubne. Jednak niżej występuje podłoże wapienne, na którym rosną zupełnie odmienne zbiorowiska roślin wapieniolubnych. Zwietrzałe podłoże granitowe występuje miejscami również pośród wapieni. Rosnący na podłożu granitowym i czerwieniejący już w połowie lata sit skucina nadaje stokom Kopy Kondrackiej czerwone zabarwienie. Stwierdzono tutaj występowanie kilku bardzo rzadkich roślin, które w Polsce występują tylko w Tatrach i to w niewielu tylko miejscach. Są to: głodek kutnerowaty, gruszyczka karpacka, ostrołódka polna i sybaldia rozesłana


Dawniej Kopa Kondracka była wypasana aż pod wierzchołek. Należała od polskiej strony do dwóch hal: Hala Kondratowa (stoki wschodnie) i Hala Mała Łąka (stoki zachodnie). W tym okresie była bardziej trawiasta niż obecnie, gdyż juhasi wycinali kosodrzewinę (dla celów opałowych, ale również po to, by zwiększyć powierzchnię wypasową). Była też bardziej kamienista, gdyż nadmierny wypas powodował erozję płytkiej gleby. Po włączeniu w obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego i zaprzestaniu wypasu jej stoki stopniowo zarastają kosodrzewiną. Pierwsze odnotowane wejście na szczyt: Franciszek Herbich w 1832 r. Nie jest to jednak wejście pierwsze; miejscowa ludność (pasterze i kłusownicy) już dużo wcześniej wchodziła na szczyt, wejście na niego nie przedstawia żadnych trudności technicznych. Pierwsze wejście zimowe: Karol Potkański (prawdopodobnie w 1894 r.). Obecnie Kopa Kondracka jest jednym z najczęściej odwiedzanych przez turystów szczytem tatrzańskim. Z wierzchołka rozległe widoki, szczególnie na okazale prezentujące się stąd szczyty Tatr Wysokich"



12. Kopa Kondracka - Małołączniak

szlak : czerwony (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

 

"Małołączniak (słow. Malolúčniak, 2096 m) – szczyt w Tatrach Zachodnich należący do masywu Czerwonych Wierchów


Poza najczęściej podawaną wysokością 2096 m pojawiają się także inne koty: 2104 lub 2105 m


Na wschód sąsiaduje z Kopą Kondracką (2005 m), oddzielony od niej Małołącką Przełęczą (1924 m), na zachód z Krzesanicą (2122 m) poprzez Litworową Przełęcz (2037 m). Jest to dosyć dobrze wyodrębniony szczyt. Niewielki fragment jego wierzchołka jest dostrzegalny z niektórych miejsc Zakopanego na południowy wschód od kulminacji Giewontu. Wznosi się nad trzema dolinami walnymi: Doliną Cichą, Doliną Małej Łąki i Doliną Kościeliską (jego nazwa wywodzi się od Doliny Małej Łąki, nad którą się znajduje)


W okolicach Małołąckiej Przełęczy w lipcu zakwitają licznie piękne i duże kwiaty rzadkiej rośliny tatrzańskiej – pełnika siedmiogrodzkiego, tworzącego tutaj duże kępy. Zbudowane z granitów stoki porośnięta są niską murawą z granitolubnymi gatunkami: boimką dwurzędową, kosmatką brunatną i sitem skuciną. Czerwieniejące już w lecie końce ich pędów (szczególnie situ skucina) nadają Małołączniakowi czerwone zabarwienie. Od tego zabarwienia pochodzi nazwa Czerwony Grzbiet, a także dawna nazwa Małołączniaka – Czerwony Wierch, jak również nazwa całego masywu Czerwonych Wierchów.


Dawniej był wypasany aż pod wierzchołek. Należał od polskiej strony do Hali Mała Łąka. Nadmierny wypas powodował erozję płytkiej gleby na jego stokach. Po włączeniu w obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego i zaprzestaniu wypasu jego stoki zregenerowały się, jednak duży ruch turystyczny spowodował silną erozję zadeptywanych szlaków turystycznych – szczególnie niebieskiego na Czerwonym Grzbiecie. Na szczyt od dawna wchodziła miejscowa ludność, wejście nie przedstawia bowiem żadnych trudności technicznych. Obecnie jest jednym z najczęściej odwiedzanych przez turystów szczytem tatrzańskim. Z wierzchołka rozległe widoki, szczególnie na okazale prezentujące się stąd szczyty Tatr Wysokich; w przeciwnym kierunku widok jest nieco ograniczony przez wyższą Krzesanicę"



13. Małołączniak - Krzesanica

szlak : czerwony (czas przejścia: 20 min ; długość odcinka: 0,9 km ,

 

"Krzesanica (słow. Kresanica, 2122 m) – szczyt w grani głównej Tatr Zachodnich, najwyższy szczyt zespołu Czerwonych Wierchów.


Nazwa szczytu pochodzi od północnej ściany zwanej krzesaną. Walery Eljasz-Radzikowski w 1891 r. pisał o niej: „Krzesanica ze ścianą od północy gdyby skrzesaną i stąd tak nazwana”. Szczyt Krzesanicy to niemal pozioma, kamienista platforma o długości około 100 m. Na północną stronę opada do Mułowego Kotła ścianą o wysokości około 200 m, na południe łagodnym, trawiastym zboczem. Odchodzą od niej dwie granie boczne.


Według Mieczysława Świerza widok ze szczytu Krzesanicy „należy do najwspanialszych panoram szczytowych w Tatrach Zachodnich”. Pierwsze odnotowane zimowe wejście na szczyt miało miejsce w 1908 r."



14. Krzesacica - Ciemniak

szlak : czerwony (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,6 km ,

 

"Ciemniak (słow. Temniak, 2096 m n.p.m.) – najdalej na zachód wysunięty szczyt należący do masywu Czerwonych Wierchów w Tatrach Zachodnich. Słowackie źródła podają wysokość 2090 m.


Już w połowie lata pędy rosnącego na Twardym Grzbiecie situ skuciny zaczynają brunatnieć, nadając szczytowi czerwone zabarwienie.


W XIX wieku Ciemniak nazywany był Czerwonym Wierchem Upłaziańskim. Dawniej cały jego północny grzbiet należał do Hali Upłaz i wypasany był aż pod sam wierzchołek. W XIX wieku w Czerwonym Żlebie i Czerwonych Żlebkach funkcjonowały kopalnie rudy żelaza.


Wejście na szczyt nie przedstawia żadnych trudności technicznych i wchodzono na niego od dawna. Pierwsze wejście zimowe miało miejsce w roku 1908. Ze szczytu Ciemniaka szczególnie dobre widoki na Dolinę Kościeliską i Tatry Zachodnie, widoczne jest też Jezioro Orawskie"



15. Ciemniak - Chuda Przełączka

szlak : czerwony (czas przejścia: 30 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

 

 



16. Chuda Przełączka - Cudakowa Polana

szlak : czerwony (czas przejścia: 160 min ; długość odcinka: 4 km ,

 

 



17. Cudakowa Polana - Kiry

szlak : zielony (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 1,3 km ,

 

 



18. Kiry - Staników Żleb

szlak : czarny (Droga pod Reglami) (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 1 km ,

 

"Droga pod Reglami – szlak turystyki pieszej, rowerowej i narciarskiej u podnóża Tatr Zachodnich po ich północnej, polskiej stronie. Droga rozpoczyna się w Kuźnicach (dzielnicy Zakopanego) i kończy przy wylocie Doliny Kościeliskiej w Kirach


Droga pod Reglami przebiega w znacznym stopniu obrzeżami Zakopanego i Kościeliska, łącząc wyloty dolin tatrzańskich, m.in. Doliny Bystrej, Doliny Białego, Doliny Strążyskiej, Doliny Małej Łąki i Doliny Kościeliskiej. Szlak przebiega u stóp wzniesień reglowych takich jak Krokiew, Sarnia Skała, Łysanki i Hruby Regiel, stąd pochodzi jego nazwa. Jej przedłużeniem jest zielony szlak łączący wyloty Dolin Kościeliskiej i Doliny Lejowej oraz Siwą Polanę w Dolinie Chochołowskiej.


Dawniej droga była nazywana Żelazną Drogą, ponieważ od XVIII wieku stanowiła połączenie dwóch ośrodków hutniczych. Były nią przewożone materiały (rudy, węgiel, półfabrykaty) pomiędzy ośrodkiem w Dolinie Kościeliskiej oraz Kuźnicami, w których znajdowały się huty. Była utrzymywana przez dwór w Kuźnicach i stanowiła istotne połączenie w tej okolicy. Kazimierz Przerwa-Tetmajer napisał wiersz pt. Na „Żelaznej Drodze” pod Reglami.


Pod koniec XX wieku o prawo dysponowania szlakiem zabiegały samorząd zakopiański i Tatrzański Park Narodowy. Spór został rozwiązany sądownie w 1997 – przychylnie dla samorządu. Droga pod Reglami przebiega na wysokości 900–940 m n.p.m. skrajem parku narodowego, ale jest wolna od opłat. Od 2004 r. oznakowana jest kolorem czarnym. Dozwolona jest jazda rowerami. Z drogi roztaczają się widoki na Zakopane i Pogórze Gubałowskie z Gubałówką i Butorowskim Wierchem"



19. Staników Żleb - Gronik

szlak : czarny (Droga pod Reglami) (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 2 km ,

 

 



20. Gronik - za Bramką

szlak : czarny (Droga pod Reglami) (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 1,2 km ,

 

 



21. za Bramką - Dolina Strążyska, parking

szlak : czarny (Droga pod Reglami) (czas przejścia: 30 min ; długość odcinka: 1,4 km ,

 

 



22. Dolina Strążyska - Dolina Białego

szlak : czarny (Droga pod Reglami) (czas przejścia: 25 min ; długość odcinka: 1,4 km ,

 

 



23. Dolina Białego - rondo Jana Pawła II

szlak : czarny (Droga pod Reglami) (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 1,8 km ,

 

 



24. rondo - skrzyżowanie z ul. Droga do Olczy

szlak : brak znakowanego - ul. Przewodników Tatrzańskich w kierunku Kuźnic (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,6 km ,

 

 



 

## ## Mapka podglądowa 

Wiecej MAP:  przekrój, przebieg, wysokość, nachylenie,

 

 

 

### Galeria trasy (kliknij w zdjęcie) : 

 

 

 

 
 
## ## ##Serwis pogodowy: KRAJOWY INSTYTUT METEOROLOGII

(szczegółowa prognoza pogody pod obrazkiem - klinkij)

  


 

 

 

 

 

 

Kategorie wpisu: tatry
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe