151. Tatranská Lomnica - Štart - Skalnaté pleso - Veľká Svišťovka - Skalnatá chata - Zamkovského chata - Vodopády Studeného potoka - powrót na parking

komentarzy: 0

## Statystyki trasy:

data wycieczki czas trwania przebyty dystans
19.06.2017 10:18 h [1] 30,77 km [2]
 
minimalna wysokość maksymalna przewyższenie
916 m 2080 m 1164 m
   
10:18 godzin ruchu i 31 km pozwoliło mi spalić :
6387 kalorii [3]
   
[4] kalkulator / przelicznik - 6387 kalorii stanowi rownowartość : 
21 pączków

przy załozeniu 1 paczek = ok 300kcal

8 burgerów

przy załozeniu 1 burger = ok 800kcal

20 porcji frytek

przy załozeniu 1 porcja 100g= ok 314kcal

 

[1] całkowity czas spędzony na szlaku - wartośc wraz z ewentualnymi postojami

[2] długośc trasy obliczona loggerem gps: Pathfinder 3106, wspomaganie: telefon. Wartośc szacunkowa

[3] wartośc orientacyjna, przyblizona wyliczona e z uwzglednieniem wieku, płci i "masy ciała" :)

[4] celem uświadomienia jak bardzo musimy się namęczyć i nagimanstykować byspalić dany produkt. Wbrew pozorom nie jest to drobna przekąska..

 

 

 

1. Tatranská Lomnica - Štart

szlak : zielony (czas przejścia: 80 min ; długość odcinka: 2,9 km ,

 

"Jeden z ważniejszych ośrodków turystycznych po słowackiej stronie Tatr, słynący z dużej ilości hoteli, pensjonatów, kempingów oraz kolei linowych, wywożących turystów nad Łomnicki Staw (Skalnaté pleso, 1751 m n.p.m.) i samą Łomnicę.


Jako datę powstania osady przyjmuje się rok 1881[4]. Rozwój osady, od początku planowanej przez państwo węgierskie jako ośrodek turystyczny, datowany jest na 1892 rok. Rok później powstał tu hotel Łomnica – przez pewien czas będący największym tego typu obiektem w Tatrach, zaś w 1905 roku znacznych rozmiarów, stylowy Grandhotel, który w 1919 roku zmienił nazwę na Grandhotel Praha. W grudniu 1972 r. oddano do użytku pięciokondygnacyjny hotel Slovan z 91 pokojami (211 łóżek) i 447 miejscami w części gastronomicznej.


Istotny wzrost znaczenia turystycznego osada datuje w końcu lat 30. XX w., kiedy to ukończono budowę niezwykle nowoczesnej w tamtych czasach kolei linowej na Łomnicę ze stacją pośrednią nad Łomnickim Stawem. Odcinek końcowy kolejki pokonuje na jednym przęśle do szczytu różnicę wysokości 850 metrów, zaś wagonik kolejki znajduje się około 300 metrów nad ziemią. Od 2001 roku jej dolny odcinek jest nieczynny ze względu na nieopłacalność i konieczność remontu. Nie wiadomo, czy kiedykolwiek ruszy; być może w dolnym budynku stacyjnym, zaprojektowanym przez znanego słowackiego architekta Dušana Jurkoviča, powstanie muzeum.


19 listopada 2004 huragan dokonał niemal całkowitego zniszczenia lasów w rejonie Tatrzańskiej Łomnicy."



2. Štart - Razc. Pod Malou Svistovkou

szlak : niebieski (czas przejścia: 75 min ; długość odcinka: 3,5 km ,

 

 



3. Razc. Pod Malou Svistovkou - Skalnaté pleso

szlak : niebieski (czas przejścia: 135 min ; długość odcinka: 4,2 km ,

 

"Łomnicki Staw (błędnie Kamienny Staw, słow. Skalnaté pleso, dawniej Lomnické pleso, niem. Steinbachsee, węg. Kőpataki-tó) – jezioro polodowcowe (słow. pleso) w słowackich Tatrach Wysokich, położone w Dolinie Łomnickiej, pod południowymi stokami Łomnicy.


Łomnicki Staw położony jest na wysokości 1751 m n.p.m. (według innych źródeł 1754), zajmuje powierzchnię 1,23 ha (212 metrów długości i 85 metrów szerokości), a maksymalna głębokość wynosi 2 metry (według innych źródeł nawet 4,2 metra[2]. Wskutek czynników klimatycznych, a także działalności człowieka (prowadzonej w pobliżu budowy), zaczął wysychać. W latach 30. i 50. XX wieku przeprowadzono próby przeciwdziałania temu (uszczelnianie), nie przyniosły jednak one na razie rezultatu. Woda pojawia się w stawie okresowo – szczególnie wiosną i po obfitych opadach. Wody dostarcza także potok Łomnica (Skalnatý potok), ale on również często wysycha. Wahania poziomu wody i wielkości stawu są zatem częste, a podane dane na temat wielkości stawu mogą być jedynie orientacyjne.


Dawniej w okolicach Łomnickiego Stawu licznie występowały kozice i świstaki, Georg Buchholtz młodszy nazywał go bowiem „Kozim Stawem”, a Bronisław Rajchman pisał w 1879, że w żadnej innej dolinie w Tatrach nie ma tyle świstaków, jak tutaj.


Obok jeziora powstały stacje kolejki: górna stacja kolejki linowej na Łomnicę z Tatrzańskiej Łomnicy na szczyt Łomnicy (wybudowana w latach 1936–1940) oraz wyciągu krzesełkowego na Łomnicką Przełęcz (2190 m n.p.m.). Ruch turystyczny obsługuje bufet, restauracja i hotel „Encián”. W pobliżu, na wysokości 1751 m n.p.m., funkcjonuje całoroczne Schronisko Łomnickie (Skalnatá chata). Pierwszy murowany obiekt powstał w miejscu schronu turystycznego w 1914 r. Obecny wygląd schroniska znacznie różni się od pierwotnego wyglądu. W schronisku dla turystów są tylko 4 miejsca noclegowe.


Powyżej jeziora, na zboczu Huncowskiego Szczytu (1783 m), działa obserwatorium nad Łomnickim Stawem, założone w 1943. W okolicach stawu istnieją dwie naturalne koleby, które dawały schronienie pierwszym turystom"



4. Skalnaté pleso - Veľká Svišťovka

szlak : czerwony (czas przejścia: 80 min ; długość odcinka: 2,6 km ,

 

 



5. Veľká Svišťovka - Skalnaté pleso

szlak : czerwony (czas przejścia: 60 min ; długość odcinka: 2,6 km ,

 

 



6. Skalnaté pleso - Skalnatá chata

szlak : czerwony (czas przejścia: 5 min ; długość odcinka: 0,4 km ,

 

"Schronisko Łomnickie (słow. Skalnatá chata, Chata pri Skalnatom plese, niem. Steinbachseehütte[1]) – schronisko turystyczne w Tatrach Wysokich na Słowacji, w pobliżu Łomnickiego Stawu w Dolinie Łomnickiej (Skalnatá dolina), położone na wysokości 1751 m n.p.m.


Początki schroniska datuje się na rok 1841, utworzono tu wtedy skalną kolebę służąca jako schronienie dla turystów, znajduje się ona na tyłach dzisiejszego schroniska. Regularnym schroniskiem chata stała się w 1914 r., kiedy to rozbudowano ją i przebudowano.


Schronisko dysponuje dziś 4 miejscami noclegowymi. Chatarem schroniska jest nosicz (nosič) Laco Kulanga. Do niego należy rekord nosiczów: wniósł on do Schroniska Zamkovskiego (Zamkovského Chata) ładunek o masie 207 kg, zaś w sumie przez kilkanaście lat swojej kariery nosicza wniósł do różnych schronisk ponad 1000 ton ładunkó"



7. Skalnatá chata - Zamkovského chata

szlak : czerwony (czas przejścia: 65 min ; długość odcinka: 2,6 km ,

 

"Schronisko Zamkovskiego (słow. Zamkovského chata, Zamka) – tatrzańskie schronisko położone na wysokości 1475 m n.p.m. w słowackiej części Tatr Wysokich, w Dolinie Małej Zimnej Wody (Malá Studená dolina).


Schronisko w latach 1942–1943 wybudował István Zamkovszky (Štefan Zamkovský) – węgierski taternik i przewodnik tatrzański słowackiego pochodzenia. Zamkovskiemu schronisko zostało odebrane w 1948 r. przez władze Czechosłowacji, które obiektowi nadały imię kapitana Nálepki (Nálepkova chata), partyzanta niezwiązanego z Tatrami. Pierwotna nazwa schroniska została przywrócona dopiero w 1992 r., budynek został też oddany wnukowi Zamkovskiego, Stanislavowi Tichemu.


Dzisiaj schronisko dysponuje 28 miejscami noclegowymi, a gospodarzem schroniska jest Jana Kalinčíková. Przy schronisku na Małej Zimnej Wodzie została wybudowana mała elektrownia."



8. Zamkovského chata - Nad Rainerovou chatou

szlak : zielony (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 1,7 km ,

 

 



9. Nad Rainerovou chatou - Vodopády Studeného potoka

szlak : zielony (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,7 km ,

 

"Wodospady Zimnej Wody (słow. Vodopády Studeného potoka, Studenovodské vodopády, niem. Kohlbach-Wasserfälle, węg. Tar-pataki-vízesések) – zespół wodospadów w Dolinie Zimnej Wody w słowackich Tatrach Wysokich, tuż poniżej miejsca połączenia dolin Małej Zimnej Wody i Staroleśnej.


Są to niewysokie (najwyższy ma 13 metrów wysokości), ale duże siklawy, tworzone na potrójnym polodowcowym progu doliny przez potok Zimną Wodę. Wodospady były jednym z najstarszych celów turystyki tatrzańskiej. Rozsławione zostały przez kuracjuszy i turystów wypoczywających w Starym Smokowcu. Nazywano je wówczas Kolbachowymi Wodospadami (z języka niemieckiego Kohlbach-Wasserfälle). Dla odwiedzających je turystów wybudowano pierwsze tatrzańskie schronisko Rainera (obecnie już nie jest schroniskiem, lecz bufetem i muzeum nosiczów).


Wodospady te występują na długości ok. 1,5 km, na wysokości 1153 do 1276 m n.p.m. Kolejno od dołu są to:


Długi Wodospad (Dlhý vodopád),

Wielki Wodospad (Veľký vodopád),

Skryty Wodospad (Skrytý vodopád),

Mały Wodospad (Malý vodopád).


Koryto potoku Zimna Woda w okolicy wodospadów wypełnione jest wielkimi okrąglakami granitowymi. Wodospady wybiły spadającymi kamieniami w twardej granitowej skale głębokie kotły eworsyjne. Jeden z polskich turystów ok. 1865 roku pisał jednak o tych wodospadach: „...całe Węgry cudują się nad nimi... a przecież oba nie umyły się nawet do naszej Siklawy”. W rejonie wodospadów często występuje rzadki gatunek ptaka – pluszcz zwyczajny (kordusek). Przy wodospadach zdarzały się śmiertelne wypadki, szczególnie podczas robienia zdjęć.


Powyżej Wodospadów Zimnej Wody na potoku Mała Zimna Woda istnieją jeszcze dwa inne wodospady. Większy z nich, znajdujący się tuż przy czerwonym szlaku Magistrali Tatrzańskiej do Łomnickiego Stawu to Wodospad Olbrzymi, niżej w lesie położony jest mniejszy Troisty Wodospad. Według niektórych przewodników są one także zaliczane do Wodospadów Zimnej Wody."



10. Vodopády Studeného potoka - Tatranská Lomnica

szlak : zielony (czas przejścia: 135 min ; długość odcinka: 6,3 km ,

 

 



 

## ## Mapka podglądowa 

Wiecej MAP:  przekrój, przebieg, wysokość, nachylenie,

 

 

 

### Galeria trasy (kliknij w zdjęcie) : 

 

 

 

Kategorie wpisu: tatry słowackie
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe