134. Wieka Krokiew - Dolina Białego - Sarnia Skała - Polana Strążyska - Wielka Polana Małołącka - Przysłop Miętusi - Małołączniak - Kopa Kondracka - Schronisko PTTK na Hali Kondratowej - Kuźnice - parking

komentarzy: 0

##### Statystyki trasy:

data wycieczki czas trwania przebyty dystans
26.09.2016 12:46 h [1] 28,90 km [2]
 
minimalna wysokość maksymalna przewyższenie
926 m 2139 m 1213 m
   
08:34 godzin ruchu i 25 km pozwoliło mi spalić :
7913 kalorii [3]
   
[4] kalkulator / przelicznik - 5315 kalorii stanowi rownowartość : 
26 pączków

przy załozeniu 1 paczek = ok 300kcal

10 burgerów

przy załozeniu 1 burger = ok 800kcal

25 porcji frytek

przy załozeniu 1 porcja 100g= ok 314kcal


[1] całkowity czas spędzony na szlaku - wartośc wraz z ewentualnymi postojami

[2]długośc trasy obliczona loggerem gps: Pathfinder 3106, wspomaganie: telefon

[3] wartośc orientacyjna, przyblizona wyliczona aplikacją ENDOMONDO z uwzglednieniem wieku, płci i "masy ciała" :)

[4] celem uświadomienia jak bardzo i jak wiele musimy się namęczyć i nagimnastykować by spalić to co spozywamy na co dzień(taką niewinną przekąskę)..

 

 

 

1. Parking przy Oswalda Balzera(pobliże PKS) - Wieka Krokiew (wejście na Drogę pod Reglami - szlak czarny)

szlak : kawałek Oswalda Balzera, później Drogą Na Bystre i od Ronda Jana Pawła II ul. Bronisława Czecha aż do skoczni (czas przejścia: 30 min ; długość odcinka: 1,5 km ,

 

 




2. skocznia - Dolina Białego (wejście do TPN)

szlak : czarny (czas przejścia: 20 min ; długość odcinka: 1 km ,

 

 




3. wejście do TPN - Dolina Białego (górne piętro)

szlak : żółty (czas przejścia: 75 min ; długość odcinka: 2,6 km ,

 

 




4. Dolina Białego (górne piętro) - Czerwona Przełęcz

szlak : czarny (Ściezka Nad Reglami) (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,5 km ,

 

 




5. Czerwona Przełęcz - Sarnia Skała

szlak : czarny (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,3 km ,

 

Sarnia Skała (1377 m) – szczyt w pasie reglowym Tatr Zachodnich, między Doliną Białego a Doliną Strążyską


Sarnia Skała zbudowana jest z wapieni dolomitowych. Pod jej skalistymi ścianami znajduje się niewielka, zarastająca kosodrzewiną polana. Dawniej Sarnią Skałę nazywano Małą Świnicą, Świniczką lub Świnią Skałą i była ona intensywnie penetrowana przez poszukiwaczy skarbów (na skałach zachowały się do tej pory wyryte przez nich znaki)[2]. Sarnia Skała jest w sezonie turystycznym zwykle masowo oblegana przez turystów. Z jej szczytu doskonały widok na masyw Giewontu, a w drugą stronę na Zakopane




6. Sarnia Skała - Czerwona Przełęcz

szlak : czarny (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,3 km ,

 

Czerwona Przełęcz (1301 m) – przełęcz pomiędzy Sarnią Skałą (1377 m) a Suchym Wierchem (1539 m) w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w grzbiecie oddzielającym Dolinę Białego od Doliny Strążyskiej. Na wschodnią stronę do Doliny Suchej (górna część Doliny Białego) opada z niej płytko wcięty żlebek, natomiast na zachodnią stronę do Doliny Strążyskiej głęboko wcięty Sarni Żleb


Przełęcz powstała w rejonie słabo odpornych na wietrzenie czerwonych łupków z okresu kajpru. Dawniej przez miejscową ludność zwana była Wolarzyskiem, obecną nazwę nadano jej w 1900 r. od koloru łupków. Prowadziły przez nią ścieżki wydeptane przez pasterzy i turystów. W 1900 r. Towarzystwo Tatrzańskie zbudowało prowadzącą przez tę przełęcz Ścieżkę nad Reglami oraz altanę dla turystów, która była niszczona przez huragany. W zalesionym rejonie przełęczy znajduje się niewielka, wydeptana przez turystów polanka, na której zwykle odpoczywają turyści wędrujący Ścieżką nad Reglami




7. Czerwona Przełęcz - Polana Strążyska

szlak : czarny (Ściezka Nad Reglami) (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

 

Polana Strążyska – polana znajdująca się ok. 4,5 km od wylotu Doliny Strążyskiej. Niegdyś była koszona i wypasana, wraz z Halą Białe i Halą Kalatówki wchodziła w skład zbiorczej Hali Giewont.W 1955 r. miała powierzchnię ok. 4 ha, ale w 2004 r. w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 43%


Polana znajduje się na równi, na wysokości ok. 1020–1060 m, na dnie rozszerzenia doliny u zbiegu bocznych żlebów. Polanę przecina Ścieżka nad Reglami. Szałasy i łany pokrzyw oraz szczawiu alpejskiego świadczą o intensywnym tu niegdyś życiu pasterskim. Wapienny głaz opodal szałasów już w XIX w. zwany był Sfinksem. Na polanie funkcjonuje bufet góralski i punkt TOPR.


Z polany dobrze widoczna jest stroma, północna ściana Giewontu, którego wierzchołek góruje o 860 m nad polaną. Nieco powyżej polany znajduje się wodospad Siklawica, do którego prowadzi ścieżka turystyczna. Na polanie skrzyżowanie szlaków turystycznych.




8. Polana Strążyska - Przełęcz w Grzybowcu

szlak : czarny (Ściezka Nad Reglami) (czas przejścia: 50 min ; długość odcinka: 1,3 km ,

 

 




9. Przełęcz w Grzybowcu - Wielka Polana Małołącka

szlak : czarny (Ściezka Nad Reglami) (czas przejścia: 30 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

 

"Wielka Polana Małołącka – polana reglowa znajdująca się w Dolinie Małej Łąki w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości 1170–1200 m n.p.m.Powstała na terenie dawnego jeziora polodowcowego, które z czasem zostało zapełnione osadami denudacyjnymi zniesionymi z gór przez spływające wody. Można znaleźć jeszcze po wschodniej stronie polany dobrze zachowane moreny boczne. Jezioro było dość głębokie, gdyż jego denne osady mają miąższość ok. 65 m.


Polana posiada żyzną, jak na tatrzańskie warunki glebę. Wchodziła w skład Hali Mała Łąka. Górale otrzymali ją do wypasu w 1593 r. od Jana Pieniążka. Polana była koszona, a obrzeża były wypasane do lat 1961–1964, kiedy to TPN wykupił lub przejął poprzez wywłaszczenia polanę od górali. Na polanie stało wówczas kilkanaście szałasów. Wodę niezbędna dla trzód i pasterzy zapewniało jedyne w okolicy źródło znajdujące się ponad południowo-wschodnim końcem polany w tzw. Stawkach. Nadmierny wypas owiec doprowadził do erozji stromych stoków Skoruśniaka i Grzybowca oraz znacznego zniszczenia roślinności alpejskiej.W 1955 r. polana miała powierzchnię ok. 28 ha, ale w 2004 w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 49% i nadal zmniejsza się w wyniku zarastania lasem.


Z polany rozciągają się interesujące widoki na Giewont, Mały Giewont i urwisko Wielkiej Turni "




10. Wielka Polana Małołącka - Przysłop Miętusi

szlak : czarny (Ściezka Nad Reglami) (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,9 km ,

 

"Przysłop Miętusi (1187 m) – niewielka, szeroka przełęcz pomiędzy Skoruśniakiem i Hrubym Reglem – wzniesieniami oddzielającymi Dolinę Małej Łąki od Doliny Miętusiej i Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Z Doliny Małej Łąki podejście trwa ok. 15 min. Przełęcz to szerokie i płaskie siodło. Na siodle tym, i na jego zachodnich stokach znajduje się Miętusia Polana, na której w latach 1933-1986 funkcjonowało Schronisko Ptasia. Do Doliny Małej Łąki opada spod przełęczy zalesiony Gmiński Żleb.


Przełęcz stanowi dobry punkt widokowy i węzeł szlaków turystycznych. Często odpoczywają tutaj turyści. Z Przysłopu Miętusiego roztaczają się widoki na Giewont i Czerwone Wierchy z kotłami polodowcowymi Wielkiej i Małej Świstówki oraz wiszącą Doliną Litworową i Mułową, a w kierunku zachodnim na Kominiarski Wierch, Halę Stoły, Zadnią Kopkę. Patrząc w kierunku Doliny Kościeliskiej, można dostrzec wznoszącą się w lesie tuż nad polaną Zawiesistą Turnię. Po północnej stronie, na skraju lasu znajduje się tzw. Czerwona Skałka, w której niegdyś wydobywano dobrą rudę żelaza.


Pastwiska na tej polanie otrzymał w roku 1595 od króla Zygmunta III Wazy niejaki T. Miętus z Cichego. W języku Wołochów, którzy rozpowszechnili pasterstwo w Karpatach, słowo prislop oznacza przełęcz."




11. Przysłop Miętusi - Małołączniak

szlak : niebieski (czas przejścia: 180 min ; długość odcinka: 4,3 km ,

 

"Małołączniak (słow. Malolúčniak, 2096 m) – szczyt w Tatrach Zachodnich należący do masywu Czerwonych Wierchów


Poza najczęściej podawaną wysokością 2096 m pojawiają się także inne koty: 2104 lub 2105 m


Na wschód sąsiaduje z Kopą Kondracką (2005 m), oddzielony od niej Małołącką Przełęczą (1924 m), na zachód z Krzesanicą (2122 m) poprzez Litworową Przełęcz (2037 m). Jest to dosyć dobrze wyodrębniony szczyt. Niewielki fragment jego wierzchołka jest dostrzegalny z niektórych miejsc Zakopanego na południowy wschód od kulminacji Giewontu. Wznosi się nad trzema dolinami walnymi: Doliną Cichą, Doliną Małej Łąki i Doliną Kościeliską (jego nazwa wywodzi się od Doliny Małej Łąki, nad którą się znajduje)


W okolicach Małołąckiej Przełęczy w lipcu zakwitają licznie piękne i duże kwiaty rzadkiej rośliny tatrzańskiej – pełnika siedmiogrodzkiego, tworzącego tutaj duże kępy. Zbudowane z granitów stoki porośnięta są niską murawą z granitolubnymi gatunkami: boimką dwurzędową, kosmatką brunatną i sitem skuciną. Czerwieniejące już w lecie końce ich pędów (szczególnie situ skucina) nadają Małołączniakowi czerwone zabarwienie. Od tego zabarwienia pochodzi nazwa Czerwony Grzbiet, a także dawna nazwa Małołączniaka – Czerwony Wierch, jak również nazwa całego masywu Czerwonych Wierchów.


Dawniej był wypasany aż pod wierzchołek. Należał od polskiej strony do Hali Mała Łąka. Nadmierny wypas powodował erozję płytkiej gleby na jego stokach. Po włączeniu w obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego i zaprzestaniu wypasu jego stoki zregenerowały się, jednak duży ruch turystyczny spowodował silną erozję zadeptywanych szlaków turystycznych – szczególnie niebieskiego na Czerwonym Grzbiecie. Na szczyt od dawna wchodziła miejscowa ludność, wejście nie przedstawia bowiem żadnych trudności technicznych. Obecnie jest jednym z najczęściej odwiedzanych przez turystów szczytem tatrzańskim. Z wierzchołka rozległe widoki, szczególnie na okazale prezentujące się stąd szczyty Tatr Wysokich; w przeciwnym kierunku widok jest nieco ograniczony przez wyższą Krzesanicę"




12. Małołączniak - Kondracka Kopa

szlak : czerwony (czas przejścia: 25 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

 

"Kopa Kondracka znajduje się w grani głównej Tatr Zachodnich, pomiędzy Suchym Wierchem Kondrackim (1890 m), oddzielona od niego Przełęczą pod Kopą Kondracką (1863 m), oraz Małołączniakiem (2096 m), od którego oddzielona jest Małołącką Przełęczą(1924 m). Przez szczyty te i przełęcze przebiega granica słowacko-polska.


Dawniej była wypasana aż pod wierzchołek. Należała od polskiej strony do dwóch hal: Hala Kondratowa (stoki wschodnie) i Hala Mała Łąka (stoki zachodnie). W tym okresie była bardziej trawiasta, niż obecnie, gdyż juhasi wycinali kosodrzewinę (dla celów opałowych, ale również po to, by zwiększyć powierzchnię wypasową). Była też bardziej kamienista, gdyż nadmierny wypas powodował erozję płytkiej gleby. Po włączeniu w obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego i zaprzestaniu wypasu jej stoki stopniowo zarastają kosodrzewiną. Pierwsze odnotowane wejście na szczyt: Franciszek Herbich w 1832 r. Nie jest to jednak wejście pierwsze; miejscowa ludność (pasterze i kłusownicy) już dużo wcześniej wchodziła na szczyt, wejście na niego nie przedstawia żadnych trudności technicznych. Pierwsze wejście zimowe Karol Potkański (prawdopodobnie w 1894 r.). Obecnie Kopa Kondracka jest jednym z najczęściej odwiedzanych przez turystów szczytem tatrzańskim. Z wierzchołka rozległe widoki, szczególnie na okazale stąd prezentujące się szczyty Tatr Wysokich"




13. Kondracka Kopa - Kondracka Przełęcz

szlak : żółty (czas przejścia: 45 min ; długość odcinka: 1,2 km ,

 

 




14. Kondracka Przełęcz - Schronisko PTTK na Hali Kondratowej

szlak : niebieski (czas przejścia: 60 min ; długość odcinka: 1,8 km ,

 

Polana Kondratowa – położona na wysokości ok. 1300-1370 m n.p.m. polana zajmująca płaskie dno Doliny Kondratowej w Tatrach Zachodnich. Powstała na dnie stawu morenowego, który wytworzył się w kotle lodowcowym. Dawniej była koszona, stanowiła część Hali Kondratowej. Stały na niej szałasy, szopy i bacówka. Ostał się tylko jeden z nich – bacówka, która w 1984 r. została przez Muzeum Tatrzańskie wyremontowana. Stoi w dolnej części polany i jest niewidoczna ze szlaku turystycznego. Od kiedy zaprzestano użytkowania gospodarczego polany, jej obszar zmniejsza się w wyniku zarastania przez las. W 1955 polana miała powierzchnię ok. 27 ha, ale w 2004 w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 44%. Turyści wędrujący polaną zwykle zatrzymują się przy schronisku PTTK na Hali Kondratowej. Jest to najmniejsze z tatrzańskich schronisk w polskiej części Tatr. Obok niego na polanie znajduje się kilka ogromnych głazów. Pochodzą one z lawiny kamiennej, która w 1953 r. oberwała się ze zboczy Długiego Giewontu. Jeden z nich, ważący ok. 50 ton, uderzył w ścianę schroniska, uszkadzając je. Na polanie bacował m.in. Wojtek Gał z Olczy, znany również z tego, że uprawiał zbójnictwo. W początkach rozwoju narciarstwa w Tatrach istniał na polanie (przed 1910 r.) schron narciarski wybudowany przez Uznańskich, ówczesnych właścicieli tych terenów. Przed II wojną światową istniało tutaj prywatne "dzikie" schronisko turystyczne. Po wojnie zostało rozebrane. Obecne, stojące na wysokości 1333 m n.p.m. zostało wybudowane w 1948 r




15. Schronisko PTTK na Hali Kondratowej - Kuźnice

szlak : niebieski (czas przejścia: 75 min ; długość odcinka: 3,5 km ,

 

 




16. Kuźnice - Kuźnicka Polana

szlak : czerwony (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,9 km ,

 

 




17. Kuźnicka Polana - parking przy Oswalda Balzera

(czas przejścia: 30 min ; długość odcinka: 1,2 km ,

 

 




 

#### Mapka podglądowa 

Wiecej MAP:  przekrój, przebieg, wysokość, nachylenie,

 

 

 

### Galeria trasy (kliknij w zdjęcie) : 

 

 

 

 

 

 
 
## Serwis pogodowy: KRAJOWY INSTYTUT METEOROLOGII
  

(szczegółowa prognoza pogody pod obrazkiem - klinkij)


 

 

 

 

 

 

Kategorie wpisu: tatry
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe