131. Siwa Polana - Trzydniowiański Wierch - Kończysty Wierch - Jarząbczy Wierch - Wołowiec - Rakoń - Grześ - Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej - powrót do samochodu

komentarzy: 0

##### Statystyki trasy:

data wycieczki czas trwania przebyty dystans
10.09.2016 12:03 h [1] 32,04 km [2]
 
minimalna wysokość maksymalna przewyższenie
943 m 2155 m 1212 m
   
12:03 godzin ruchu i 32 km pozwoliło mi spalić :
7445 kalorii [3]
   
[4] kalkulator / przelicznik - 7445 kalorii stanowi rownowartość : 
25 pączków

przy załozeniu 1 paczek = ok 300kcal

9 burgerów

przy załozeniu 1 burger = ok 800kcal

24 porcji frytek

przy załozeniu 1 porcja 100g= ok 314kcal


[1] całkowity czas spędzony na szlaku - wartośc wraz z ewentualnymi postojami

[2]długośc trasy obliczona loggerem gps: Pathfinder 3106, wspomaganie: telefon

[3] wartośc orientacyjna, przyblizona wyliczona aplikacją ENDOMONDO z uwzglednieniem wieku, płci i "masy ciała" :)

[4] celem uświadomienia jak bardzo i jak wiele musimy się namęczyć i nagimnastykować by spalić to co spozywamy na co dzień(taką niewinną przekąskę)..

 

 

 

1. Dolina Chochołowska/ parking  - Siwa Polana

(czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 1 km ,

 

 




2. Siwa Polana - Polana Trzydniówka

szlak : zielony (czas przejścia: 95 min ; długość odcinka: 4,8 km ,

 

 




3. Polana Trzydniówka - Trzydniowiański Wierch

szlak : czerwony (czas przejścia: 135 min ; długość odcinka: 0,6 km ,

 

 




4. Trzydniowiański Wierch - Kończysty Wierch

szlak : zielony (czas przejścia: 60 min ; długość odcinka: 1,6 km ,

 

 




5. Kończysty Wierch - Jarząbczy Wierch

szlak : czerwony (czas przejścia: 40 min ; długość odcinka: 1,3 km ,

 

"Jarząbczy Wierch lub po prostu Jarząbczy (słow. Hrubý vrch) – szczyt w potężnej grani Otargańców w słowackich Tatrach Zachodnich, sąsiadujący w tej grani z Raczkową Czubą (2194 m). Po szczytach tych i przełęczach biegnie granica polsko-słowacka. Główny wierzchołek Jarząbczego Wierchu znajduje się na słowackiej stronie, granica państwowa biegnie bowiem granią główną, przez jego przedwierzchołek, na którym niesłusznie znajduje się polska tabliczka z wysokością 2137 m n.p.m. Nazwa pochodzi od góralskiego rodu Jarząbków. Na mapie Baltazara Hacqueta z 1796 r. oznaczony był jako Iarszembina. Pierwszym zdobywcą szczytu był najprawdopodobniej szwedzki przyrodnik Göran Wahlenberg, który w 1813 r. pomierzył jego wysokość. Pierwsze wejście zimowe – narciarze Zakopiańskiego Oddziału Narciarzy w 1910 r. Ze szczytu rozległe widoki, szczególnie dobrze widać stąd pobliskie Rohacze, Starorobociański Wierch, Bystrą z Zadnią Kopą i masyw Barańca. "




6. Jarząbczy Wierch - Nad Niską Przełęczą

szlak : czerwony (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,5 km ,

 

 




7. Nad Niską Przełęczą - Wołowiec

szlak : czerwony (czas przejścia: 95 min ; długość odcinka: 2,5 km ,

 

"WOŁOWIEC - jeden z najwyższych szczytów polskiej części Tatr Zachodnich. Kopulasty masyw zbudowany z silnie zdeformowanych skał metamorficznych (alaskity i mylonity) został w plejstocenie podcięty z trzech stron przez lodowiec. Stale przebywają na nim kozice, a piarżyska po północnej stronie szczytu zamieszkują świstaki. Wysokość szczytu dokładnie zmierzono już w 1820 r., a sam szczyt był ważnym punktem triangulacyjnym. Dawniej na stokach Wołowca prowadzono wypas. Stoki położone na polskiej stronie wchodziły w skład Hali Chochołowskiej. Z rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono występowanie takich gatunków, jak: mietlica alpejska, saussurea wielkogłowa, turzyca Lachenala, ukwap karpacki, wierzba szwajcarska Z dość obszernego i płaskiego wierzchołka roztacza się bardzo rozległy widok. Janusz Chmielowski w 1898 pisał: „Widok ze szczytu Wołowca jest nadzwyczaj interesujący (...), ku południowemu zachodowi wachlarzowato rozłożona grupa urwistych Rohaczów (...), ku wschodowi Tatry Wysokie przedstawiające się jakby olbrzymia wyspa skalista...”. Na północno-zachodnim horyzoncie widoczna jestBabia Góra. W zachodnim kierunku widok na leżące poniżej Rohackie Stawy.


Przez polskich pasterzy szczyt ten nazywany był przeważnie Hrubym Wierchem. Taką nazwę tego szczytu podaje Ludwik Zejszner, który utrzymywał stałe kontakty z ludnością góralską. Słowaccy pasterze nazywali go Wołowcem i ta nazwa zwyciężyła, gdyż znalazła się na mapach sporządzonych przez austriackich kartografów. Z map tych nazwę wzięli polscy badacze Tatr i turyści, od nich przewodnicy zakopiańscy, którzy ją rozpowszechnili. Pierwsze odnotowane zimowe wejście zostało dokonane przez węgierskich taterników w 1906 roku – Imre Barczę z towarzyszem."" "




8. Wołowiec - Pod Wołowcem

szlak : niebieski (czas przejścia: 20 min ; długość odcinka: 0,6 km ,

 

 




9. Pod Wołowcem - Rakoń

szlak : niebieski (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,5 km ,

 

"Rakoń (słow. Rákoň, 1879 m n.p.m.) – słabo wyróżniający się szczyt w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w bocznej północnej grani Wołowca. Przez grań tę biegnie granica polsko-słowacka. Rakoń od Wołowca oddzielony jest niewielką przełęczą Zawracie, nad którą wznosi się tylko 19 metrów. Graniczny szlak przez Grzesia, Rakoń, Wołowiec i Kończysty Wierch jest często odwiedzany przez turystów polskich i słowackich. Wzmożony ruch po stronie słowackiej jest efektem doprowadzenia w latach 1968–1970 szosy do stóp szczytu"




10. Rakoń - Grześ

szlak : niebieski (czas przejścia: 60 min ; długość odcinka: 2,6 km ,

 

"Grześ (słow. Lúčna, 1653 m) – dwuwierzchołkowy szczyt w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w grzbiecie granicznym na zachód od Polany Chochołowskiej.


Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej polska nazwa szczytu pochodzi od gwarowego, góralskiego słowa grześ oznaczającego grzbiet lub grzędę o stokach stromo opadających na dwie strony[6]. Przez polskich górali dawniej nazywany był Kończystym, przez słowackich Lúčna lub Končistá. Nazwa słowacka pochodzi od niedużej grzędy i polanki Łuczna (Lúčna), na której w 1615 stał szałas. Później na słowackich mapach nazwę polanki przesunięto na szczyt. Na dawnych mapach natomiast opisywany był nazwą Hruby, nazwę Grześ na mapach wprowadzono dopiero w 1934 r


Na szczycie znajduje się drewniany krzyż, ustawiony w roku 1992 na pamiątkę konspiracyjnych spotkań działaczy opozycyjnych z Polski i Słowacji"




11. Grześ - Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej

szlak : żółty (czas przejścia: 80 min ; długość odcinka: 2,8 km ,

dystans w górę: km ( 0 %), w dół: 2,8 km ( 100 %)

przewyższenie :

 

"""Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej - obiekt znajduje się na wysokości 1146 m n.p.m. i jest zarządzany przez PTTK. Jest główną bazą noclegową w rejonie Doliny Chochołowskiej. jest największym schroniskiem w Tatrach Polskich. Jest czynne przez cały rok. Turystom oferuje 121 miejsc noclegowe w pokojach 2-, 3-, 4-, 6-, 8- i 14-osobowych. Posiada także świetlicę, przechowalnię całoroczną nart, kuchnię turystyczną i suszarnię ubrań. Obok schroniska znajduje się dyżurka, w której okresowo dyżurują ratownicy TOPR. W schronisku można bezpłatnie zagotować sobie wodę w czajniku elektrycznym w kuchni turystycznej. Stałe zasilanie elektryczne.


Administracyjnie schronisko znajduje się na terenie wsi Witów.


Pierwsze schronisko wybudowane zostało przez Warszawski Klub Narciarski w latach 1930–32. W styczniu 1945 r. spalone zostało przez Niemców. Obecny budynek został wybudowany w latach 1951–1953. Podczas swojej drugiej pielgrzymki do ojczyzny 23 czerwca 1983 r. przebywał w Dolinie Chochołowskiej papież Jan Paweł II. Pobyt ten został upamiętniony tablicą pamiątkową przy wejściu do schroniska, a także wytyczeniem szlaku papieskiego w Dolinie Jarząbczej. W schronisku znajduje się również rzeźba – podarunek dla papieża od Lecha Wałęsy


Na potrzeby schroniska w 1958 r. uruchomiono na Chochołowskim Potoku niedużą elektrownię wodną. Wytwarza ona energię elektryczną również do ogrzewania schroniska. Obok schroniska zasadzono limby. Dla upamiętnienia akcji ratunkowej TOPR z 11–12 lutego 1945 r. (przetransportowanie rannych partyzantów ze Skrajnego Salatyna) wmurowano na ścianie schroniska tablicę pamiątkową. Pamiątkową tablicą na ścianie schroniska upamiętniono także próbę startu balonu „Gwiazda Polski” na Polanie Chochołowskiej w październiku 1938 r. """




12. Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej - Siwa Polana

szlak : zielony (czas przejścia: 100 min ; długość odcinka: 6,1 km ,

 

Polana Chochołowska – polana w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości 1090–1150 m n.p.m. Jest to największa polana w polskich Tatrach i jedna z największych w całych Tatrach. Dawniej była jednym z głównych ośrodków pasterstwa w Tatrach, wchodziła w skład Hali Chochołowskiej. Była koszona i wypasana, pasiono tutaj owce i bydło. W 1930 r. stało na niej 60 różnego rodzaju budynków; szałasów, szop, stodół z sianem. Służyły one nie tylko celom gospodarczym, ale były również bazą noclegową dla kłusowników, przemytników i taterników. Rzędy z dużych kamieni wyznaczały granice działek własnościowych. Jerzy Mieczysław Rytard pisał o tej polanie w 1923: „Rozległa hala z mnóstwem szałasów i szop, rozbrzmiewająca dzwoneczkami owiec i krów, otoczona potężnymi szczytami, piękna w owiewającym ją pastersko-górskim stroju.


Nazwa polany pochodzi od wsi Chochołów, która w XVI w. otrzymała prawa do jej wypasania. W 1821 r. siedem wsi (później dołączyła jeszcze jedna) zebrało pieniądze na wykupienie znacznego obszaru Tatr w rejonie Doliny Chochołowskiej i Lejowej. Niepiśmienni górale zawierzyli je swojemu pełnomocnikowi – księdzu Józefowi Szczurkowskiemu z Czarnego Dunajca, który w czasie podpisywania transakcji w grudniu 1819 roku prowadził parafię w Bóbrce (pow. krośnieński)


Ten jednak zapisał wykupione od zaborców austriackich tereny na siebie, później zostały one sprzedane i przeszły na własność obcych ludzi. Dopiero w wyniku długotrwałych procesów sądowych górale odzyskali swoją własność w 1867 r. Po II wojnie światowej włączono te tereny do TPN i górale utracili prawo do gospodarowania nimi. Znów musieli się procesować; w 1983 r. odzyskali prawo do gospodarowania polaną, ale pod nadzorem TPN. Obecnie polana stanowi własność Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi z siedzibą w Witowie


Na polanie istnieje jeszcze spora grupka szałasów, bufet góralski i prowadzony jest kulturowy wypas owiec. W sezonie zimowym czynny jest składany wyciąg narciarski. W górnej części polany działa schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej. Schronisko to jest główną bazą wypadową w Tatry Zachodnie, w zimie również ośrodkiem narciarskim (narciarstwo uprawia się nie tylko na samej polanie – wyznakowane są również nartostrady ze szczytów gór ponad polaną). Obok schroniska stacja meteorologiczna i budynek TOPR. Pod lasem stoi drewniana kapliczka w góralskim stylu (kaplica na Polanie Chochołowskiej) pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. W niedzielę odbywają się w niej msze. Polana słynna jest z masowo zakwitających na początku wiosny krokusów.


W 1938 r. na Polanie Chochołowskiej odbyła się nieudana próba pobicia światowego rekordu w locie wysokościowym balonem, który nazwano „Gwiazda Polski”. Planowano wznieść się na wysokość 30 km, niestety w trakcie napełniania powłoki wodór wybuchł.


Z polany rozlegają się widoki na Grzesia, Wołowiec, Jarząbczy Wierch, Bobrowiec i potężny masyw pobliskiego Kominiarskiego Wierchu. Dobrze widoczne są stąd też ostre turnie Chochołowskich Mnichów.




13. Siwa Polana - parking

(czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 1 km ,

 

 




 

#### Mapka podglądowa 

Wiecej MAP:  przekrój, przebieg, wysokość, nachylenie,

 

 

 

### Galeria trasy (kliknij w zdjęcie) : 

 

 

 

 
 
## Serwis pogodowy: KRAJOWY INSTYTUT METEOROLOGII
  

(szczegółowa prognoza pogody pod obrazkiem - klinkij)


 

 

 

 

 

 

Kategorie wpisu: tatry
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe