128. Szklarska Poręba - Wodospad Szklarki - Michałowice - Jagniątków - Czarna Przełęcz - Śnieżne Kotły - Labská bouda - Źródła Łaby - Szrenica - Schronisko na Hali Szrenickiej - Wodospad kamieńczyka - powrót na parking

komentarzy: 0

##### Statystyki trasy:

data wycieczki czas trwania przebyty dystans
06.08.2016 11:23 h [1] 39,75 km [2]
 
minimalna wysokość maksymalna przewyższenie
527 m 1545 m 1018 m
   
11:23 godzin ruchu i 40 km pozwoliło mi spalić :
7035 kalorii [3]
   
[4] kalkulator / przelicznik - 7035 kalorii stanowi rownowartość : 
23 pączków

przy załozeniu 1 paczek = ok 300kcal

9 burgerów

przy załozeniu 1 burger = ok 800kcal

22 porcji frytek

przy załozeniu 1 porcja 100g= ok 314kcal


[1] całkowity czas spędzony na szlaku - wartośc wraz z ewentualnymi postojami

[2]długośc trasy obliczona loggerem gps: Pathfinder 3106, wspomaganie: telefon

[3] wartośc orientacyjna, przyblizona wyliczona aplikacją ENDOMONDO z uwzglednieniem wieku, płci i "masy ciała" :)

[4] celem uświadomienia jak bardzo i jak wiele musimy się namęczyć i nagimnastykować by spalić to co spozywamy na co dzień(taką niewinną przekąskę)..

 

 

 

1. Szklarska Poręba (parking przy ul. Jedności Narodowej) - skrzyzowanie ul. 1go Maja i B.Prusa

(czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,5 km ,

 

 




2. skrzyżowanie - Szklarska Poręba, pod wodospadem Szklarki

szlak : zielony (czas przejścia: 40 min ; długość odcinka: 2,7 km ,

 

 




3. Szklarska Poręba, pod wodospadem Szklarki - Schronisko PTTK Kochanówka & Wodospad Szklarki

szlak : niebieski (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,3 km ,

 

"Wodospad Szklarki (niem. Kochelfall) – drugi co do wysokości, po Wodospadzie Kamieńczyka (27 m wysokości) wodospad w polskich Karkonoszach.


Wodospad Szklarki usytuowany jest na wysokości 520 m n.p.m. i ma 13,3 m wysokości. Jego wody spadają szeroką kaskadą, charakterystycznie zwężającą się ku dołowi i skręcająca spiralnie gdzie tworzy kocioł eworsyjny. Wodospad oraz jego otoczenie stanowią enklawę Karkonoskiego Parku Narodowego.


Do wodospadu od parkingu prowadzi szeroka dróżka kończąca się platformą widokową. Wejście na teren Parku Narodowego jest płatne. Wodospad dostępny jest dla osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach. Przy wodospadzie usytuowane jest schronisko „Kochanówka”, jedyny tego typu obiekt na terenie Piechowic, niedaleko granicy ze Szklarską Porębą.


Jest najczęściej odwiedzanym wodospadem w Karkonoszach z uwagi na położenie przy drodze E65 (drodze krajowej nr 3) obok Szklarskiej Poręby. Sam wodospad leży nieco powyżej ujścia Szklarki do Kamiennej w malowniczym wąwozie wśród pięknego lasu mieszanego.


W XIX wieku ponad wodospadem został wybudowany przez Towarzystwo Karkonoskie (Riesengebirgsverein) niewielki jaz, którego szybkie otwarcie powodowało przez chwilę efektowny spadek wody.



Schronisko PTTK „Kochanówka” – karkonoskie schronisko turystyczne w Piechowicach


Górskie schronisko „Kochanówka” położone jest na wysokości 510 m n.p.m. na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, powyżej ujścia potoku Szklarki do rzeki Kamiennej. Schronisko „Kochanówka” mieści się w zabytkowym budynku wybudowanym w 1868 roku przy wodospadzie Szklarki, w środkowej części Wąwozu Szklarki, na lewym brzegu skalnego progu.


Schronisko położone jest wśród skalistych zboczy wąwozu, porośniętych lasem świerkowym z domieszką, jodły i buka. Przy schronisku znajduje się mały taras z widokiem na kaskadę wodospadu.


Pierwsze wzmianki pochodzą z drugiej połowy XVII wieku, wówczas właściciel Witriolejni Preller wybudował drogę do wodospadu. W 1868 roku wybudowano gospodę Kochellfalbaude, która po wielu przebudowach istnieje do dzisiejszych czasów.


W XIX wieku właściciel schroniska „uatrakcyjniał” turystom wrażenia. Spiętrzał za pomocą kamienia wodę na progu wodospadu i odsuwał go za stosowną opłatą, kiedy pojawiła się grupa widzów."




4. Schronisko PTTK Kochanówka & Wodospad Szklarki - Szklarska Poręba, pod wodospadem Szklarki

szlak : niebieski (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,3 km ,

 

 




5. Szklarska Poręba, pod wodospadem Szklarki - Michałowice

szlak : zielony (czas przejścia: 60 min ; długość odcinka: 2,7 km ,

 

 




6. Michałowice - Rozdroże pod Grzybowcem

szlak : zielony (czas przejścia: 40 min ; długość odcinka: 2 km ,

 

 




7. Rozdroże pod Grzybowcem - Jagniątków, ul. Saneczkowa

szlak : żółty (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 1,2 km ,

 

 




8. Jagniątków - Czarna Przełęcz

szlak : niebieski (czas przejścia: 170 min ; długość odcinka: 5,9 km ,

 

 




9. Czarna Przełęcz - Pod Wielkim Szyszakiem

szlak : czerwony (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,9 km ,

 

 




10. Pod Wielkim Szyszakiem - Śnieżne Kotły

szlak : czerwony (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 1,3 km ,

 

"Śnieżne Kotły (niem. Schneegruben, czes. Sněžné jámy) – kotły polodowcowe w Karkonoszach, w południowo-zachodniej Polsce.


Śnieżne Kotły składają się z dwóch cyrków lodowcowych – od zachodu Małego Śnieżnego Kotła i od wschodu – Wielkiego Śnieżnego Kotła, oddzielonych skalistą grzędą.


Mały Śnieżny Kocioł

Głębokość Małego Śnieżnego Kotła wynosi ok. 300 m, a wysokość ścian skalnych dochodzi do 100 m. Ściany są poprzecinane kilkoma żlebami. Poniżej wylotów żlebów znajdują się stożki usypiskowe (piargi). Jego dno leży na wysokości ok. 1175 m n.p.m.


Wielki Śnieżny Kocioł

Głębokość Wielkiego Śnieżnego Kotła wynosi ok. 250 m, a wysokość ścian osiąga 150 m. Są one pocięte siedmioma żlebami, u wylotu których narosły stożki usypiskowe. Dno kotła leży na wysokości ok. 1245 m n.p.m.


Moreny

W obrębie Śnieżnych Kotłów oraz na ich przedpolu znajduje się pięć wałów moren czołowych i bocznych, natomiast przestrzeń pomiędzy nimi pokryta jest głazami moreny dennej. Najwyższe osiągają około 15 m wysokości. Najniżej położone moreny czołowe występują na wysokości 860–900 m n.p.m. Największy zasięg lodowca wynosił ok. 2000 m. Moreny, zwłaszcza dolne – najstarsze, są częściowo rozmyte przez wody.


Śnieżne Stawki

Na dnie Wielkiego Śnieżnego Kotła i na przedpolu Małego Śnieżnego Kotła, pomiędzy morenami, znajdują się trzy, okresowo wysychające jeziorka polodowcowe o nazwie Śnieżne Stawki i kilka młak


Powstanie

Do powstania lodowców oraz ich wytworów – kotłów, moren i stawków doszło w plejstocenie, prawdopodobnie w czasie ostatniego zlodowacenia (bałtyckiego).


Turystyka

Śnieżne Kotły to doskonały punkt widokowy, z którego roztacza się panorama Karkonoszy, Gór Izerskich, Gór Kaczawskich, Rudaw Janowickich i Kotliny Jeleniogórskiej. Przy dobrej pogodzie widać Ślężę na Przedgórzu Sudeckim.


Dnem Śnieżnych Kotłów biegnie zielony szlak turystyczny, prowadzący Ścieżką nad Reglami z okolicy schroniska pod Łabskim Szczytem przez Śnieżne Kotły i Czarny Kocioł Jagniątkowski do Przełęczy Karkonoskiej. Górną krawędzią kotłów prowadzi szlak czerwony, fragment Głównego Szlaku Sudeckiego ze Szklarskiej Poręby do Karpacza przez Śląski Grzbiet.



Radiowo Telewizyjny Ośrodek Nadawczy

Budynek RTON Śnieżne Kotły usytuowany jest nad Śnieżnymi Kotłami na wysokości 1490 m n.p.m. Widoczny jest z odległości wielu kilometrów. Wzniesiono go w roku 1897, a później wielokrotnie przebudowywano. Pełnił funkcję schroniska górskiego, w czasie wojny był ośrodkiem wypoczynkowym niemieckiej formacji lotniczej i stacją radiolokacyjną. Po wojnie uruchomiono w nim schronisko Wawel. Od roku 1960 pełni funkcję stacji przekaźnikowej emitującej programy radiowe i telewizyjne. "




11. Śnieżne Kotły - Labská bouda

szlak : żółty (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 2 km ,

 

"Labská bouda (niem. Elbfallbaude) – czeskie schronisko turystyczne w Karkonoszach, położone na wysokości 1340 metrów n.p.m., nad górnym obrzeżem doliny Labský důl. W odległości 1 kilometra znajdują się źródła rzeki Łaba (stąd nazwa obiektu). Leży w Karkonoskim Parku Narodowym (Krkonošský národní park).


Początki schroniska sięgają 1830, kiedy przedsiębiorcza kobieta, niejaka die Blasse postawiła w tym miejscu niewielką budkę z kamieni i kory, w której sprzedawała kozi ser, mleko oraz gorzałkę. W późniejszych domek został przebudowany, aby mógł gościć turystów. Jego właścicielem były rodziny Devátova i Sírova z miejscowości Rokytnice nad Jizerou. W latach 1878-1879 stanęło wreszcie schronisko z prawdziwego zdarzenia – górską budę wybudował hrabia Jan Harrach. W następnej dekadzie zostało jeszcze rozbudowane. Hrabia wstawił się też założeniem w 1904 pierwszego rezerwatu przyrody w Karkonoszach. Ówczesna Elbfallbaude była bardzo popularna – turyści chwalili sobie szczególnie kuchnię regionalną – szczególnie knedliki ze skwarkami i chlebem pieczonym w obiekcie. W 1934 właścicielem został Bedřich Hloušek – miłośnik gór, który w czasie II wojny światowej został aresztowany przez Gestapo. Po II wojnie światowej znacjonalizowany obiekt przejął Josef Zapadlo.


W 1965 schronisko spłonęło w wyniku nieostrożnego obchodzenia się z lampą naftową. Kamień węgielny pod odbudowę położono w 1969 – trwała ona do 1975; projektantem był architekt Zdeněk Řihák, a wykonawcą Konstruktiva Praha. Do 1996 obiekt był państwowy i zarządzany przez Krkonošské hotely. W tym roku w ramach prywatyzacji przejął ją prywatny właściciel i przeprowadził generalny remont. W roku 2004 została znowu otwarta dla turystów. Od 2007 właścicielem jest towarzystwo transportowe Pumr & Ryba.


Schronisko posiada 120 miejsc noclegowych w 79 pokojach."




12. Labská bouda - Pramen Labe (Źródła Łaby)

szlak : czerwony (czas przejścia: 20 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

 

 




13. Pramen Labe (Źródła Łaby) - Česká budka

szlak : żółty (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,4 km ,

 

 




14. Česká budka - Mokra Przełęcz

szlak : czerwony (czas przejścia: 30 min ; długość odcinka: 1,8 km ,

 

 




15. Mokra Przełęcz - Trzy Świnki

szlak : czerwony (czas przejścia: 5 min ; długość odcinka: 0,2 km ,

 

 




16. Trzy Świnki - Szrenicka Skała

szlak : zielony (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,9 km ,

 

 




17. Szrenicka Skała - Schronisko Szrenica

szlak : czarny (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,3 km ,

 

"""Schronisko na Szrenicy – wysokogórskie schronisko turystyczne w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy.


Schronisko położone jest na wysokości 1362 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy, na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, na szczycie Szrenicy.


Schronisko na Szrenicy to duży masywny murowany budynek zbudowany na kopulastym szczycie Szrenicy, 60 m powyżej głównego grzbietu Karkonoszy. Należy do największych wysokogórskich schronisk w Karkonoszach


Pierwsze schronisko na Szrenicy wybudowano dopiero w latach 1921-1922 po nieprzedłużeniu koncesji przez władze czechosłowackie Franzowi Endlerowi, właścicielowi pobliskiego schroniska Endlerbaude (Vosecka bouda). Podobnie jak inne budowle w Karkonoszach, budynek zbudowano w przeważającej części z drewna. Zaprojektowany został przez jeleniogórskich architektów - braci Albert. Do 1945 nosił on nazwę Reifträgerbaude, choć sporadycznie pojawiała się też nazwa Deutschböhmerhaus.


Lokalizacja obiektu, powodowana czynnikami politycznymi (niemal na granicy niemiecko-czechosłowackiej), nie była zbyt korzystna - panują w tym miejscu silne wiatry, długotrwałe opady oraz zjawisko szadzi. Budynek był dwupiętrowy o potężnej, surowej bryle, posiada czterospadowy, naczółkowy dach. Parter został podmurowany. Franz Edler gospodarzył w schronisku do śmierci w 1930, a później jego syn Kurt.


Po II wojnie światowej w schronisku mieściła się strażnica WOP, w 1951 zostało obiektem PTTK. Liczba miejsc stale się zmniejszała (ze 100 do ledwo 10 plus 30 w części gastronomicznej w 1967), podobnie jak standard usług. W 1967 zamknięto je z powodu złego stanu technicznego. W styczniu 1972 pożar zniszczył 70% powierzchni dachu.


W 1973 rozpoczęto remont, który trwał jednak bardzo długo, bo aż do 1991. W 1992 ruinę kupili prywatni właściciele - rodzina Kłopotowskich. 19 grudnia tego roku odbyło się ponowne, uroczyste otwarcie


Poniżej schroniska na północno-wschodnim stoku Szrenicy mieści się górna stacja wyciągu krzesełkowego ze Szklarskiej Poręby na Szrenicę.





Szrenica (1362 m n.p.m., niem. Reifträger) – szczyt górski położony w zachodniej części Karkonoszy, w pobliżu granicy państwowej z Czechami, na południe od Szklarskiej Poręby. Doskonały punkt widokowy na Kotlinę Jeleniogórską oraz Góry Izerskie, a także Karkonosze czeskie.


Sam szczyt Szrenicy wyniesiony jest ponad główny grzbiet Karkonoszy (Śląski Grzbiet) na wysokość 60 m. Wierzchołek leży całkowicie po polskiej stronie granicy.


Cały masyw Szrenicy, tak jak i cała zachodnia część Karkonoszy, zbudowany jest z granitu karkonoskiego, który w wyniku wietrzenia utworzył na szczycie i na zboczach grupy skałek oraz rumowiska skalne, które pokrywają szczególnie wschodnią stronę zbocza.


Granitowe bloki gołoborza porastają żółto-zielonkawe porosty, które z daleka przypominają szron, stąd prawdopodobnie wzięła się nazwa """"Szrenica"""". Inne pochodzenie nazwy """"Szrenica"""" ma prawdopodobnie związek ze szrenią (szadzią), która zimą pokrywa skały i drzewa.


Polską nazwę Szrenica wprowadzono urzędowo w 1949 roku


W rejonie Szrenicy występuje specyficzny mikroklimat rodzaju alpejskiego, tj. bardzo duże średnie opady roczne, zwłaszcza w miesiącach jesienno-zimowych, oraz średnie temperatury znacznie niższe niż np. w Tatrach. Ze względu na unikalne położenie Karkonoszy – na uboczu głównych cyrkulacji powietrza z kierunku południowego – rzadziej mamy tam do czynienia ze zjawiskiem wiatrów fenowych (ciepłych południowych), co bezpośrednio przekłada się na większą niż np. w Tatrach liczbę dni mroźnych i śnieżnych.


Poniżej szczytu, na wysokości 1331 m n.p.m., znajduje się Obserwatorium Górskie Zakładu Meteorologii i Klimatologii Uniwersytetu Wrocławskiego, będące jednocześnie klimatyczną stacją meteorologiczną.


Klimatyczna stacja meteorologiczna została uruchomiona w latach 50. Średnie wartości roczne z lat 1957-1972:

  • temperatura powietrza +1,9 °C (najzimniejsze: styczeń -6,8 °C i luty -6,2 °C; najcieplejsze: lipiec +10,0 °C i sierpień +9,6 °C); opady 1429 mm (najwięcej: czerwiec 177 mm i maj 174 mm, najmniej: styczeń 72 mm i marzec 84 mm);
  • wilgotność względna 85% (najwilgotniejsze: listopad 89% i sierpień 87%, najmniej wilgotne: kwiecień i czerwiec po 83%);
  • stopień zachmurzenia 7,8/10; dni pogodnych 29,1; dni pochmurnych 177,6; dni z mgłą 264(!); dni z burzą 30,1; dni deszczowych: z opadem >10,0 mm/dobę – 42,7; z opadem >0,1 mm/dobę – 229,1; dni z silnymi wiatrami >15 m/s – 142"""



18. Schronisko Szrenica - Graniczna Łąka

szlak : czarny (czas przejścia: 5 min ; długość odcinka: 0,4 km ,

 

 




19. Graniczna Łąka - Schronisko Hala Szrenicka

szlak : czerwony (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,8 km ,

 

"""Schronisko Na Hali Szrenickiej (niem. Neue Schlesische Baude) − wysokogórskie schronisko turystyczne w Sudetach Zachodnich w paśmie Karkonoszy.


Schronisko położone jest na wysokości 1195 m n.p.m. na środku Hali Szrenickiej w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, pomiędzy dwoma szczytami: Kamiennikiem i Szrenicą


Na miejscu obecnego schroniska w 1786 roku postawiono budę pasterską, którą nazwano „Nowa Buda Śląska” (sporadycznie również Kranichbaude). Jej właścicielem był zięć właściciela budy pod Łabskim Szczytem. Wkrótce buda pasterska została przekształcona w gospodę, a następnie w schronisko. W 1820 składał się z dwóch budynków: większego i mniejszego. Ruch turystyczny wzrósł gwałtownie w 1869, kiedy wybudowano drogę.


Obiekt był wielokrotnie przebudowywany i modernizowany. W 1846 roku obok budy postawiono drewniany dom letni dla turystów, w 1895 przebudowano cały obiekt, wzorując się na schronisku Petrova bouda. Był to duży budynek o surowej bryle, przykryty dwuspadowym dachem o niewielkim pochyleniu; znajdowały się w nim 22 pokoje (według innych źródeł 30 pokoi) i jadalnia na 80-100 osób.


W 1909 roku dobudowano do niego dwupiętrowy murowany budynek z werandą według projektu braci Albert z Jeleniej Góry (projektantów kilku innych karkonoskich schronisk) – połączyli oni w jedno obiekt z XVIII wieku i ten z 1895.


W 1939 roku dobudowano skrzydło, które połączono napowietrzną galeria z istniejącym budynkiem. Schronisko przed II wojną światową miało standard luksusowego hotelu górskiego.


Po wojnie hotel miał 130 łóżek, w 1949 przeszedł remont i stał się jednym z głównych obiektów bazy turystycznej w rejonie Szklarskiej Poręby. Od 1950 r. pozostaje w PTTK jako „Schronisko na Hali Szrenickiej” (krótko były w użyciu także inne nazwy: „Pod Kopą Wodną”, „Pod Szrenicą”). W sierpniu 1975 roku w wyniku pożaru spłonęły górne kondygnacje wraz z dachem. Obiekt wyremontowano już w 1976, ale ze zmianami. Obniżono główny budynek i nałożono spadzisty dach. W takim kształcie schronisko istnieje do dziś. W schronisku mieści się stacja Karkonoskiej Grupy GOPR.


Schronisko na Hali Szrenickiej zostało uznane (m.in. z racji dewastacji budynku) za najgorsze w Polsce, w II rankingu schronisk górskich PTTK, ogłoszonym w sierpniu 2011 przez pismo N.p.m."" "




20. Schronisko Hala Szrenicka - Schronisko Kamieńczyk & Wodospad Kamieńczyka

szlak : czerwony (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 2,4 km ,

 

"""Schronisko „Kamieńczyk” to prywatne schronisko turystyczne położone w Karkonoszach, obok słynnego wodospadu Kamieńczyka.


Miejsce to od dawna było popularne wśród turystów. W latach 1848-1849 wybudowano tutaj drogę z Piechowic przełomem rzeki Kamiennej do huty „Józefina” na Halę Szrenicką. Pod koniec wieku w związku z rosnącą liczbą turystów wybudowano dojście ze Szklarskiej Poręby. Wiadomo, że już wówczas przy wodospadzie znajdowało się niewielkie schronisko, nazywane Zackelfallbaude (Zackelfall to niemiecka nazwa wodospadu). Rozbudowano je znacznie w latach 20. XX wieku - kierował nim wówczas Franz Adolph, człowiek zasłużony dla rozwoju sportów zimowych w Karkonoszach. To z jego inicjatywy w pobliżu powstał tor bobslejowy z wyciągiem, który mógł ciągnąć sanki wraz z pasażerem oraz skocznia narciarska na Owczych Skałach. Schronisko posiadało 20 pokoi z 35 łóżkami i uchodziło za dość komfortowe.


Po II wojnie światowej budynek przekazano Wojskom Ochrony Pogranicza i przez jakiś czas służył im jako strażnica. Następnie otwarto w nim ośrodek wypoczynkowy „Kamieńczyk” Prokuratury Wojewódzkiej we Wrocławiu. Jego funkcjonowanie przerwał pożar, który wybuchł podczas remontu w 1984 roku. Całkowicie zrujnowany obiekt rok później przejęło małżeństwo Sieleckich, którzy postanowili ponownie zagospodarować go dla turystów. Początkowo funkcjonowała tu tylko niewielka budka, następnie bufet, aż wreszcie w 1995 roku stanęło nowe schronisko. W 1999 roku dobudowano obok szałas turystyczny.""




Wodospad Kamieńczyka (846 m n.p.m., niem. Zackelfall) – najwyższy wodospad w polskich Sudetach. Woda potoku Kamieńczyk spada trzema kaskadami z wysokości 27 m. Za środkową kaskadą znajduje się grota sztucznie wykuta przez Walończyków, którzy przed wiekami znajdowali tu ametysty i pegmatyty. Grota ta jest nazywana Złotą Jamą. Przed II wojną światową Wodospad Kamieńczyka posiadał status pomnika przyrody, obecnie jest to obszar ochrony ścisłej, wchodzący w skład Karkonoskiego Parku Narodowego.


Poniżej wodospadu znajduje się kanion Kamieńczyka długości 100 m. Szerokość przy wodospadzie wynosi około 15 m, a niżej zmniejsza się nawet do 3 metrów. Ściany mają wysokość do 25 metrów."




21. Schronisko Kamieńczyk - Wysoki Most

szlak : czerwony (czas przejścia: 10 min ; długość odcinka: 0,7 km ,

 

 




22. Wysoki Most - Szklarska Poręba, wyciąg

szlak : czarny (czas przejścia: 20 min ; długość odcinka: 1,3 km ,

 

 




23. Szklarska Poręba, wyciąg - Szklarska poręba; ul. Kilińskiego - Muzeum Mineralogiczne

szlak : wzdłuż ul. Uroczej do ul. Kilińskiego (czas przejścia: 20 min ; długość odcinka: 0,7 km ,

 

 




24. Szklarska poręba; ul. Kilińskiego - powrót na parking przy ul. Jedności Narodowej

szlak : żółty (czas przejścia: 45 min ; długość odcinka: 1,6 km ,

 

 




 

#### Mapka podglądowa 

Wiecej MAP:  przekrój, przebieg, wysokość, nachylenie,

 

 

 

### Galeria trasy (kliknij w zdjęcie) : 

 

 

 

 
 
## Serwis pogodowy: KRAJOWY INSTYTUT METEOROLOGII
  

(szczegółowa prognoza pogody pod obrazkiem - klinkij)


 

 

 

 

 

 

Kategorie wpisu: karkonosze
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe