116.Pod Spálenou-Adamcuľa-Ťatliakova chata-Smutné sedlo-Plačlivý Roháč-Roháčske plesá-Adamcuľa-powrot na parking

komentarzy: 0

##### Statystyki trasy:

data wycieczki czas trwania przebyty dystans
22.06.2016 09:27 h [1] 22,60 km [2]
 
minimalna wysokość maksymalna przewyższenie
1064 m 2178 m 1114 m
   
09:27 godzin ruchu i 23 km pozwoliło mi spalić :
5843 kalorii [3]
   
[4] kalkulator / przelicznik - 5843 kalorii stanowi rownowartość : 
19 pączków

przy załozeniu 1 paczek = ok 300kcal

7 burgerów

przy załozeniu 1 burger = ok 800kcal

19 porcji frytek

przy załozeniu 1 porcja 100g= ok 314kcal

[1] całkowity czas spędzony na szlaku - wartośc wraz z ewentualnymi postojami

[2]długośc trasy obliczona loggerem gps: Pathfinder 3106, wspomaganie: telefon

[3] wartośc orientacyjna, przyblizona wyliczona aplikacją ENDOMONDO z uwzglednieniem wieku, płci i "masy ciała" :)

[4] celem uświadomienia jak bardzo i jak wiele musimy się namęczyć i nagimnastykować by spalić to co spozywamy na co dzień(taką niewinną przekąskę)..

 

 

 

1. Parking (Pod Spálenou) - Šindľovec, rázcestie

szlak : zielony (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,8 km ,

dystans w górę: 0,6 km ( 75 %), w dół: 0,2 km ( 25 %)

 

 




2. Šindľovec, rázcestie - Adamcuľa

szlak : czerwony (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 1,5 km ,

dystans w górę: 1,5 km ( 100 %), w dół: 0 km ( 0 %)

przewyższenie : 110

 

Adamcula (słow. Adamcula, Skorušová polianka) – niewielka polana w Dolinie Rohackiej w Tatrach Zachodnich. Znajduje się przy szosie, prowadzącej od Zwierówki do Bufetu Rohackiego, powyżej parkingu dla samochodów. Od głównej drogi odbija tu na prawo krótki odcinek prowadzący do Rohackiego Potoku i znajdującego się przed nim, nieczynnego już parkingu samochodowego. Przy drodze słupek z tabliczkami szlaków turystycznych, wiata i ławka. W kierunku południowym i wschodnim widoczne szczyty: Trzy Kopy, Hruba Kopa, Banówka, Spalona Kopa, Mały Salatyn, Salatyn, Brestowa. Widoczne na pierwszym planie duże i zalesione wzniesienie to Przednie Zielone, znajdują się na nim słynne Rohackie Stawy.


Nazwą Adamcula określano dawniej szałas (kolebę) należący do Adamca z Ziemiańskiej Dziedziny na Orawie. Przenoszono go w zależności od potrzeb na różne miejsca doliny, w końcu nazwa ustaliła się dla tej polanki, mimo że dawno nie było już na niej szałasu. Dawniej nazywana była także Skoruszową Polanką (ta nazwa pochodziła od gwarowego określenia rosnącej tutaj skoruszy, czyli jarzębiny)


Asfaltowa szosa oraz zarastający trawą plac znajdujący się poniżej głównej drogi (przez kilka lat był to parking dla samochodów) są pozostałością po niezrealizowanych planach budowy w Dolinie Rohackiej i Dolinie Zuberskiej wielkiego ośrodka przeznaczonego dla turystów, narciarzy, sportowców i do rekreacji. Miały być wybudowane biura turystyczne, sklepy, 2 skocznie narciarskie, poczta, szkoła sportowa, 2 duże kolejki linowe i 8 wyciągów narciarskich, restauracje oraz całe osiedle hotelowo-mieszkalne na 1750 miejsc noclegowych. Na szczęście dla przyrody Tatr zrezygnowano z zatwierdzonych już w 1973 r. planów tej rozbudowy




3. Adamcuľa - Ťatliakova chata

szlak : czerwony (czas przejścia: 50 min ; długość odcinka: 1,9 km ,

dystans w górę: 1,8 km ( 95 %), w dół: 0,1 km ( 5 %)

przewyższenie : 190

 

Bufet Rohacki (słow. bývalá Ťatliakova chata) – obsługujący turystów bufet położony na wysokości 1380 m n.p.m. w Dolinie Rohackiej (Roháčska dolina) w słowackich Tatrach Zachodnich. Czynny jest w sezonie letnim. Znajduje się przy końcu asfaltowej drogi prowadzącej tą doliną (zamkniętej dla ruchu samochodowego). Obok bufetu znajdują się WC, plac, ławki i stoły dla turystów oraz obelisk upamiętniający Jána Ťatliaka – pioniera turystyki górskiej. Również słowacka nazwa bufetu nawiązuje do tego zasłużonego dla turystyki słowackiej działacza. Obok bufetu położony jest płytki staw, Czarna Młaka (Ťatliakove pleso).


Pierwsze schronisko powstało tutaj w 1883 r. dzięki staraniom piewcy Tatr, malarza i leśnika Alexiusa Demiana. Wcześniej istniały tylko starannie sklecone z kory i świerków koleby wolarskie. Schronisko to stało po przeciwnej stronie Rohackiego Potoku. Mieczysław Karłowicz tak opisywał go w 1908 r.: "wybornie zbudowany mały domek o jednej izbie, zaopatrzony w ławy do spania, stół, kilka ławek i piec żelazny". W 1933 r. dobudowano drugie pomieszczenie, tak, że było tu 30-40 miejsc do spania. Staraniem Jána Ťatliaka w 1937 r. rozpoczęto budowę nowego schroniska. Podczas II wojny światowej ukrywały się w nim liczne rodziny żydowskie i schronisko zostało spalone przez Niemców. W latach 1946-47 wybudowano nowe schronisko na 100 miejsc noclegowych. Spłonęło ono 28 maja 1963 r. Ocalała tylko piętrowa narciarnia przy tym schronisku, w której od 1971 r. mieści się Bufet Rohacki. Dzięki włączeniu tego rejonu Tatr w 1987 r. do TANAP zrezygnowano z planów budowy gigantycznych inwestycji turystyczno-narciarskich w Dolinie Zuberskiej i Rohackiej.




4. Ťatliakova chata - Ťatliakovo pliesko

szlak : czarny (czas przejścia: 5 min ; długość odcinka: 0,1 km ,

 

"Czarna Młaka lub Tatliakowe Jeziorko (słow. Čierna mláka, Ťatliakovo pliesko) – niewielkie jezioro w słowackiej części Tatr Zachodnich. Znajduje się w Dolinie Rohackiej, tuż za Bufetem Rohackim. Jest to niewielki i płytki stawek, o długości ok. 70 m. Ma kamieniste i muliste dno. Słowacy nazywają go Tatliakowym Jeziorkiem dla uczczenia pamięci Jána Ťatliaka – zasłużonego dla Tatr działacza. W latach 1946–47 stawek sztucznie obudowano kamieniami, jednak w dwadzieścia kilka lat później woda zaczęła ze stawku uciekać do Rohackiego Potoku. W latach 70. mieszkańcy Zuberca uratowali go, wypełniając dno ilastą gliną. Zabieg ten okazał się skuteczny, mimo że przeprowadzony został bez ekspertyz naukowych.


Znad stawku ciekawy widok na wznoszące się wysoko Rohacze i Wołowiec. Sam staw jest od polskiej strony doskonale widoczny z całej grani od Wołowca na Rakoń."




5. Ťatliakovo pliesko - Ťatliakova chata

szlak : czarny (czas przejścia: 5 min ; długość odcinka: 0,1 km ,

 

 




6. Ťatliakova chata - Rázcestie v Smutnej doliné

szlak : niebieski (czas przejścia: 40 min ; długość odcinka: 1,2 km ,

dystans w górę: 1,17 km ( 98 %), w dół: 0,03 km ( 3 %)

przewyższenie : 150

 

"Dolina Smutna (słow. Smutná dolina) – górna część Doliny Rohackiej w słowackich Tatrach Zachodnich. Jest to typowa rynna lodowcowa, zacieniona przez wznoszące się z wszystkich niemal stron potężne i strome ściany skalne, zawalona granitowymi blokami i niemal pozbawiona szaty roślinnej. Swoim wyglądem bardziej przypomina Tatry Wysokie niż Zachodnie. Zimą schodzą do niej duże lawiny. Śnieg utrzymuje się tutaj nawet do połowy lipca, co również przyczynia się do tak słabej wegetacji życia w tej okolicy. Przed II wojną światową Dolina Smutna była bardzo popularna wśród narciarzy, m.in. dzięki długiemu zaleganiu w niej śniegu. Od 1942 r. urządzano tutaj nawet zawody. Nazwę doliny rozpowszechnił w Polsce Tadeusz Zwoliński, przed 1937 r. nazywana była u nas Doliną Rohacką. Zacienienie, pustkowie, gruzowisko skał istotnie sprawiają smutne wrażenie.


Od wschodniej strony wznoszą się nad doliną przepaściste, granitowe ściany Rohacza Płaczliwego (2125 m) i Ostrego (2088 m) podsypane stożkami piargowymi, od południa grań Smutnej Przełęczy (1963 m), na którą pnie się zygzakami szlak turystyczny. Od strony wschodniej dolinę ograniczają również strome ściany Trzech Kop (2136 m) i odbiegającej na północ od nich grani Zielonego Wierchu Rohackiego. Jedynie w północnym kierunku dolina otwiera się niewielkim przesmykiem, przez który widać Wołowiec, Rakonia i Zabratową Przełęcz. W górnej części doliny, pod Spaloną Przełęczą kocioł lodowcowy, pod nim, na wysokości ok. 1600 m wał dużej moreny czołowej.


Z ubogą szatą roślinną górnego piętra Doliny Smutnej bardzo kontrastuje jej dolne piętro, tuż powyżej górnego zasięgu kosówki, a poniżej wału moreny. Stała wilgotność w tym miejscu i większe naświetlenie sprawiają, że występują tutaj bardzo bujne ziołorośla, jedne z największych w Tatrach. "




7. Rázcestie v Smutnej doliné - Smutné sedlo

szlak : niebieski (czas przejścia: 120 min ; długość odcinka: 2 km ,

dystans w górę: 1,93 km ( 97 %), w dół: 0,07 km ( 4 %)

przewyższenie : 430

 

 




8. Smutné sedlo - Plačlivý Roháč

szlak : czerwony (czas przejścia: 35 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

dystans w górę: 0,85 km ( 77 %), w dół: 0,25 km ( 23 %)

przewyższenie : 160

 

"Rohacz Płaczliwy (słow. Plačlivé, Plačlivô, Plačlivý Roháč– szczyt w słowackich Tatrach Zachodnich o wysokości 2125 m n.p.m. Znajduje się w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy Rohaczem Ostrym (2088 m), oddzielony od niego Rohacką Przełęczą (1955 m), a Trzema Kopami (2136 m), od których dzieli go Smutna Przełęcz (1963 m). Połoga część jego zachodniej grani, tuż za Smutną Przełęczą, gdzie znajdują się liczne, sztuczne kamienne kopczyki, nosi nazwę Nogawica, 2052 m n.p.m. (słow. Nohavica). Jego północne, bardzo strome ściany opadają zerwą ok. 200–250 m wysokości do polodowcowego kotła Doliny Smutnej. W południowym kierunku odbiega od niego boczny grzbiet, poprzez Żarską Przełęcz do Barańca. Rozdziela on Dolinę Jamnicką od Doliny Żarskiej.


Jest to jeden z dwu szczytów Rohaczy – wyższy od Rohacza Ostrego, ale o nieco łagodniejszych kształtach. Doskonały punkt widokowy. Obydwa Rohacze są bardzo popularnymi celami turystycznymi. Od szczytu Rohacza Płaczliwego w kierunku zachodnim ciągnie się skalista grań o długości prawie 1 km. W niektórych miejscach szlak turystyczny prowadzi tą granią, ponad przepaścistą ścianą północną, odcinki te można jednak ominąć ścieżką prowadzącą bardziej łagodnym południowym zboczem. Najbardziej eksponowany jest odcinek Rohackiego Konia. Szczyt uczęszczany był od dawna, m.in. zwiedzał go Juliusz Kossak, Mieczysław Karłowicz, Tytus Chałubiński. Najstarsze odnotowane wejście należy do Pála Kitaibela ok. 1804 r. W 1813 r. Ludwik Zejszner i Göran Wahlenberg zmierzyli jego wysokość barometrycznie. Stromą północną ścianę zdobyli w 1907 r. bracia Walery Goetel i Ferdynand Goetel oraz Tadeusz Pawlewski. Pierwszego wejścia zimowego dokonał w 1911 r. Mariusz Zaruski, Janusz Żuławski z grupą taterników"




9. Plačlivý Roháč - Smutné sedlo

szlak : czerwony (czas przejścia: 25 min ; długość odcinka: 1,1 km ,

dystans w górę: 0,25 km ( 23 %), w dół: 0,85 km ( 77 %)

przewyższenie : 160

 

 




10. Smutné sedlo - Rázcestie v Smutnej doliné

szlak : niebieski (czas przejścia: 90 min ; długość odcinka: 2 km ,

dystans w górę: 0,07 km ( 4 %), w dół: 1,93 km ( 97 %)

przewyższenie : 430

 

 




11. Rázcestie v Smutnej doliné - Roháčske plesá

szlak : zielony (czas przejścia: 60 min ; długość odcinka: 1,8 km ,

dystans w górę: 1,6 km ( 89 %), w dół: 0,2 km ( 11 %)

przewyższenie : 220

 

 




12. Roháčske plesá - Adamcuľa

szlak : niebieski (czas przejścia: 115 min ; długość odcinka: 3 km ,

dystans w górę: 0,3 km ( 10 %), w dół: 2,7 km ( 90 %)

 

 




13. Adamcuľa - Šindľovec, rázcestie

szlak : czerwony (czas przejścia: 30 min ; długość odcinka: 1,5 km ,

w dół: 1,5 km ( 100 %)

przewyższenie :

 

 




14. Šindľovec, rázcestie - parking

szlak : zielony (czas przejścia: 15 min ; długość odcinka: 0,8 km ,

dystans w górę: 0,2 km ( 25 %), w dół: 0,6 km ( 75 %)

przewyższenie :

 

 




 

#### Mapka podglądowa 

Wiecej MAP:  przekrój, przebieg, wysokość, nachylenie,

 

 

 

### Galeria trasy (kliknij w zdjęcie) : 

 

 

 

Kategorie wpisu: tatry słowackie
« powrót

Dodaj nowy komentarz

Opisy dla poszczególnych punktów trasy zaczerpnięte z Wikipedii
zdjęcia,wyliczenia tras - własne..

Ja na Facebooku


Instagram


Pogoda

temperatura
ciśnienie

Ostrzeżenia meteo

prognoza ostrzeżeń meteo na najbliższe 24h 
Ostrzeżenia meteo dla Polski i Europy - serwis meteoalarm

Warunki śniegowe